Begin the Beguine - Dave Bennett

When they begin the beguine

It brings back the sound of music so tender

It brings back a night of tropical splendor

It brings back a memory ever green

I’m with you once more under the stars

And down by the shore an orchestra’s playing

And even the palms seem to be swaying

When they begin the beguine

To live it again is past all endeavor

Except when that tune clutches my heart

And there we are, swearing to love forever

And promising never, never to part

What moments divine, what rapture serene

The clouds came along to disperse the joys we had tasted

And now when I hear people curse the chance that was wasted

I know but too well what they mean

So don’t let them begin the beguine

Let the love that was once a fire remain an ember

Let it sleep like the dead desire I only remember

When they begin the beguine

O yes, let them begin the beguine, make them play

Till the stars that were there before return above you

Till you whisper to me once more: «Darling, I love you!»

And we suddenly know what heaven we’re in When they begin the beguine

Als ze beginnen met het begijntje

Het brengt het geluid van muziek zo teder terug

Het brengt een nacht van tropische pracht terug

Het brengt een altijd groene herinnering terug

Ik ben weer bij je onder de sterren

En beneden bij de kust speelt een orkest

En zelfs de handpalmen lijken te zwaaien

Als ze beginnen met het begijntje

Om het opnieuw te beleven is alle inspanning voorbij

Behalve wanneer dat deuntje mijn hart grijpt

En daar zijn we, zweren voor altijd lief te hebben

En beloven nooit, nooit te scheiden

Wat een goddelijke momenten, wat een serene vervoering

De wolken kwamen langs om de geneugten die we hadden geproefd te verspreiden

En als ik nu hoor dat mensen de gemiste kans vervloeken

Ik weet maar al te goed wat ze bedoelen

Dus laat ze niet beginnen met het begijntje

Laat de liefde die ooit een vuur was, een sintel blijven

Laat het slapen als het dode verlangen dat ik me alleen herinner

Als ze beginnen met het begijntje

O ja, laat ze de begijn beginnen, laat ze spelen

Tot de sterren die er eerder waren boven je terugkeren

Totdat je nog een keer tegen me fluistert: «Schat, ik hou van je!»

En we weten ineens in welke hemel we ons bevinden als ze aan de begijn beginnen