Pra Ontem - Darvin

15 anos de idade, a mais popular da classe

Ninguém sabe o que ela tem

Pra onde ela vai de onde ela vem

De cabelo colorido, com seu piercing no umbigo

Tudo fica mais azul com o seu sorriso

De onde será então que essa tristeza vem?

Ela não sabe e ninguém sabe também

Por que viver parece uma morte eterna e o tempo parou

Deitada na areia, o seu cabelo clareia

Pra que serve o sol e o mar, se a sua angústia não passar?

Com seu rosto de princesa, bonita por natureza

Desfilando por aí a sua beleza

De onde será então que essa tristeza vem?

Ela não sabe e ninguém sabe também

Por que viver parece uma morte eterna e o tempo parou

Ninguém fala mais em nós, será que alguém mais ouve a nossa voz?

Ninguém sabe, ninguém lembra mais aquela tarde, que o tempo parou

Não sei dizer se aquilo era profundo, se ela queria era correr pro fim do mundo

Tudo era fácil assim demais, pra que correr atrás?

Agora ela se foi só que ela

não vai voltar mais

Só que ela não vá voltar mais

Ainda assim pra que ir adiante?

Se a alegria dura pouco ou um instante,

quem poderia imaginar daquele oitavo andar que ela ia partir?

Só que ela não

vai voltar mais

Só que ela não volta mais

De onde será então que essa tristeza vem?

Ela não sabe e ninguém sabe também

Por que viver parece uma morte eterna e o tempo parou

Ninguém fala mais em nós, será que alguém mais ouve a nossa voz?

Ninguém sabe, ninguém lembra mais aquela tarde, que o tempo parou

Ninguém fala mais em nós, será que alguém mais ouve a nossa voz?

Ninguém sabe, ninguém lembra mais aquela tarde, que o tempo parou

15 jaar oud, de populairste van de klas

Niemand weet wat ze heeft

Waar gaat ze heen waar komt ze vandaan

Met gekleurd haar, met zijn navelpiercing

Alles is blauwer met jouw glimlach

Waar komt deze droefheid dan vandaan?

Zij weet het niet en niemand weet het ook

Waarom leven voelt als een eeuwige dood en de tijd is gestopt

Liggend in het zand wordt je haar lichter

Wat heb je aan de zon en de zee als je angst niet weggaat?

Met haar prinsessengezicht, mooi van nature

Je schoonheid rond paraderen

Waar komt deze droefheid dan vandaan?

Zij weet het niet en niemand weet het ook

Waarom leven voelt als een eeuwige dood en de tijd is gestopt

Niemand praat meer over ons, hoort iemand anders onze stem?

Niemand weet het, niemand herinnert zich die middag meer, die tijd stopte

Ik kan niet zeggen of dat diep was, of ze naar het einde van de wereld wilde rennen

Het was allemaal te makkelijk, waarom zou je er achteraan rennen?

Nu is ze weg, het is gewoon dat ze

komt niet meer terug

Maar ze komt niet terug

Toch, waarom doorgaan?

Als vreugde weinig of een moment duurt,

wie had vanaf die achtste verdieping kunnen vermoeden dat ze zou vertrekken?

Alleen zij niet

zal meer terugkomen

Maar ze komt niet terug

Waar komt deze droefheid dan vandaan?

Zij weet het niet en niemand weet het ook

Waarom leven voelt als een eeuwige dood en de tijd is gestopt

Niemand praat meer over ons, hoort iemand anders onze stem?

Niemand weet het, niemand herinnert zich die middag meer, die tijd stopte

Niemand praat meer over ons, hoort iemand anders onze stem?

Niemand weet het, niemand herinnert zich die middag meer, die tijd stopte