Dark Samba -

Cabeça aberto a bala, onde o demônio de farda

Se exalta, e o cheiro de sangue exala

Morte na quadra, tão habitual, é o mal, presságio, agouro

E o crucifixo no meu pescoço, provando a fé

Banhada em correntes de ouro

Olhos em chamas, então sente o drama

Entre a lama e a fama

Se encontra o coma, um deslize, e são meses de cama

Infelicidade da trama, novela triste, insiste

Pra quem na busca no Tesouro persiste

São Paulo, vulgo Sin City

Em traços de Frank Miller

Entre os trâmites da vida, eu enlouqueço igual Nietzsche

Depressão justifica, e a fagulha do Bic acende o que purifica

Meu acumulo de ódio, que gera carnificina

Parti de um pressuposto, mil Faces de um rosto

Ainda que meu gosto que me fez

Desordem de uma ordem, vigia minha sorte

Na espera da minha morte sou refém

Meu lado mais Cobain, não faz o que convém

Espera a liquidez de ir além

Meus crimes contra a vida, me dosam a fadiga

Espera que me digam o que me tem

Ilusões que são critérios, me faço de mistérios

Dono de verdades que eu não sei

Minha lógica retórica, métrica simplória

Versos compreendidos por chinês

Para nós que tem voz, vem após meu algoz

Mais veloz, de uma vez solidez

Desviei de uma vez, sem talvez, estupidez

Pois me fez sobre mim lucidez

Amém

Mesmo que meu verso agrade opiniões

Uma hora me afogo em falsas desilusões

Do diabo fiz a dança, vingança e aliança

Herança que me lança, minha auto confiança

São tantas semelhanças, que ainda minha criança

Embora ainda tentando entender

Na metrópole, em meio ao ódio

Todos na busca, pelo pódio

E eu sou mais um, em meio a milhões

Vivendo no limite, da city

De várias contradições

São Paulo, bairros nobres, vielas e becos

Histórias se formam através desses extremo

Não temo!

Bater de frente eu só lamento!

Não temo!

Bater de frente eu só lamento!

Hoofd open met een kogel, waar de duivel in uniform is

Raakt opgewonden en de geur van bloed komt vrij

Dood op het veld, zo gewoon, is slecht, voorteken, voorteken

En het kruisbeeld om mijn nek, een bewijs van geloof

Badend in gouden kettingen

Ogen in brand, dus voel het drama

Tussen modder en roem

Als je een coma vindt, een slip, en je ligt maanden in bed

Plot ongeluk, trieste soap, sta erop

Voor degenen die volharden in de zoektocht naar de schat

São Paulo, oftewel Sin City

In trekken van Frank Miller

Tussen de procedures van het leven door word ik gek als Nietzsche

Depressie rechtvaardigt, en de vonk van de Bic ontsteekt wat zuivert

Mijn opeenstapeling van haat, die tot bloedbad leidt

Ik begon met een aanname, duizend gezichten van een gezicht

Ook al heeft mijn smaak me gemaakt

Wanorde van een bestelling, let op mijn geluk

Wachtend op mijn dood, ben ik een gijzelaar

Mijn meer Cobain-kant, doet niet wat past

Verwacht dat de liquiditeit verder gaat dan

Mijn misdaden tegen het leven maken me moe

Wacht tot ze me vertellen wat mij heeft

Illusies die criteria zijn, ik pretendeer mysteries te zijn

Eigenaar van waarheden die ik niet ken

Mijn retorische logica, eenvoudige metriek

Verzen begrepen door Chinezen

Voor degenen onder ons die een stem hebben, kom achter mijn beul aan

Sneller, meteen stevigheid

Ik dook meteen weg, misschien zonder domheid

Omdat het me lucratief maakte

Amen

Zelfs als mijn vers de mening behaagt

Het ene uur verdrink ik in valse teleurstellingen

Van de duivel maakte ik de dans, wraak en alliantie

Overerving die mij lanceert, mijn zelfvertrouwen

Er zijn zoveel overeenkomsten, dat zelfs mijn kind

Terwijl je het nog steeds probeert te begrijpen

In de metropool, temidden van haat

Iedereen in de zoektocht naar het podium

En ik ben nog een van de miljoenen

Wonen aan de rand van de stad

van verschillende tegenstellingen

São Paulo, nobele buurten, steegjes en steegjes

Verhalen worden gevormd door deze uitersten

Ik ben niet bang!

Het raken van de voorkant Het spijt me gewoon!

Ik ben niet bang!

Het raken van de voorkant Het spijt me gewoon!