Dilemma - Dark Half

I’m schizophrenic hearing voices in my head

Been talking with the dead

So it don’t matter what you said

Some things will never change

Just put me in the grave

Since age is Thirteen been a screwed up

Got a problem with my life, make a new cut

My mother screaming as I try jumping out the whip

My brother crying, cause the older brother loosin it

Throw me to the mental hospital, Saint Luis

Force fed, pills stare that was almost my youth

At the young age I always picked on, beat up

Kicked in the face always stepped on

People always laughing at the reject

Became the funny guy and gain you respect

At Eighteen alcohol became my best friend

And in no time I was back in the ward again

Twenty three and I still feel like giving up

Malcom really sorry that we didn’t get the talk enough

I was too hard headed till that day came

You may be gone, but your memory will still remain

My whole life I just wanted to die

Been tryin to kill myself since the age nine

Why is happiness is so hard to find

And how can suicide ever crossed my mind?

Time after time I wanna cock the nine

Blow my brains out, and leave my troubles behind

I’m blind to the fact that everybody hates me

Even my own mother thinks that I’m crazy

But ain’t no fucking pill gonna save me

I bring back whats left of my sanity

I see your envy has made you an enemy

With the devil face, and a heart full of jelousy

So here I walk down this road

Cold and alone with no place to call home

I quess I’m on my own but I did it to myself

Maybe these pills will start to help

Ik ben schizofreen en hoor stemmen in mijn hoofd

Ik heb met de doden gepraat

Het maakt dus niet uit wat je zei

Sommige dingen zullen nooit veranderen

Zet me gewoon in het graf

Aangezien de leeftijd dertien is, is het een verpest geweest

Heb een probleem met mijn leven, maak een nieuwe snee

Mijn moeder schreeuwt terwijl ik probeer uit de zweep te springen

Mijn broer huilt, want de oudere broer laat het los

Gooi me naar het psychiatrisch ziekenhuis, Saint Luis

Dwangvoeding, pillen staren dat was bijna mijn jeugd

Op jonge leeftijd viel ik altijd op, in elkaar geslagen

In het gezicht geschopt, altijd op gestapt

Mensen lachen altijd om de afwijzing

Werd de grappige kerel en won je respect

Op mijn achttiende werd alcohol mijn beste vriend

En binnen de kortste keren was ik weer terug op de afdeling

Drieëntwintig en ik heb nog steeds zin om op te geven

Het spijt Malcom echt dat we niet genoeg aan het woord waren

Ik was te koppig tot die dag kwam

Je bent misschien weg, maar je herinnering blijft bestaan

Mijn hele leven wilde ik gewoon doodgaan

Probeer zelfmoord te plegen sinds de leeftijd van negen

Waarom is geluk zo moeilijk te vinden?

En hoe kan zelfmoord ooit in me opkomen?

Keer op keer wil ik de negen pikken

Blaas mijn hersens eruit en laat mijn problemen achter

Ik ben blind voor het feit dat iedereen me haat

Zelfs mijn eigen moeder denkt dat ik gek ben

Maar geen verdomde pil gaat me redden

Ik breng terug wat er nog over is van mijn gezond verstand

Ik zie dat je afgunst je tot een vijand heeft gemaakt

Met het duivelse gezicht en een hart vol jaloezie

Dus hier loop ik deze weg af

Koud en alleen zonder plek om naar huis te bellen

Ik weet dat ik er alleen voor sta, maar ik deed het mezelf aan

Misschien gaan deze pillen helpen