Final Ritual - Dark Funeral

Long have I waited, and long have I lain here alone

Cold and starving in the dark

Moment by moment I am drifting closer

To the land of the dead

An incessant noise echoes in my skull

It twines and vibrates down my spine

Fanning out to the raw endings of my nerves

The noise grows louder, its source looming closer

In a tightening spiral

The center cannot hold, things fall apart

It takes all the strength I have just to open my eyes

Is this really what dying feels like?

Ritual begins when the moon are at crest

And I call for the ancients to guide me through the gates

The silver-moon white blade so cold against my skin

And the warm crimson blood glistening in the dark

I am sealed in my own tomb

After nine days of fast

The ritual will begin, long and painful it will be

And most likely I will not come out alive…

But I made up my mind

There is no turning back now

The utter destruction of light

The end of my life

Ritual begins when the moon are at crest

And I call for the ancients to guide me through the gates

The silver-moon white blade so cold against my skin

And the warm crimson blood glistening in the dark

I have formed my intentions

The shadows gather, thickening the air

I submit myself to the darkness

And I throw myself into the abyss

Ritual begins

Is this really what dying feels like?

Ritual begins when the moon are at crest

And I call for the ancients to guide me through the gates

The silver-moon white blade so cold against my skin

And the warm crimson blood glistening in the dark

I have formed my intentions

The shadows gather, thickening the air

I submit myself to the darkness

And I throw myself into the abyss

I offer thee, my flesh and blood

Guide me through the gates

Grant to me, eternal life

The ultimate sacrifice

Lang heb ik gewacht, en lang heb ik hier alleen gelegen

Koud en uitgehongerd in het donker

Van moment tot moment drijf ik dichterbij

Naar het land van de doden

Een onophoudelijk geluid echoot in mijn schedel

Het kronkelt en trilt langs mijn ruggengraat

Uitwaaierend naar de rauwe eindes van mijn zenuwen

Het geluid wordt luider, de bron komt dichterbij

In een aanscherpende spiraal

Het centrum kan niet vasthouden, dingen vallen uit elkaar

Ik heb al mijn kracht nodig om mijn ogen te openen

Is dit echt hoe sterven voelt?

Het ritueel begint wanneer de maan op zijn top staat

En ik roep de ouden op om me door de poorten te leiden

Het zilver-maan-witte mes zo koud tegen mijn huid

En het warme karmozijnrode bloed dat glinstert in het donker

Ik ben verzegeld in mijn eigen graf

Na negen dagen vasten

Het ritueel zal beginnen, lang en pijnlijk zal het zijn

En hoogstwaarschijnlijk kom ik er niet levend uit...

Maar ik heb een besluit genomen

Er is nu geen weg meer terug

De totale vernietiging van licht

Het einde van mijn leven

Het ritueel begint wanneer de maan op zijn top staat

En ik roep de ouden op om me door de poorten te leiden

Het zilver-maan-witte mes zo koud tegen mijn huid

En het warme karmozijnrode bloed dat glinstert in het donker

Ik heb mijn voornemens gevormd

De schaduwen verzamelen zich en maken de lucht dikker

Ik onderwerp me aan de duisternis

En ik werp mezelf in de afgrond

Ritueel begint

Is dit echt hoe sterven voelt?

Het ritueel begint wanneer de maan op zijn top staat

En ik roep de ouden op om me door de poorten te leiden

Het zilver-maan-witte mes zo koud tegen mijn huid

En het warme karmozijnrode bloed dat glinstert in het donker

Ik heb mijn voornemens gevormd

De schaduwen verzamelen zich en maken de lucht dikker

Ik onderwerp me aan de duisternis

En ik werp mezelf in de afgrond

Ik bied u mijn vlees en bloed aan

Leid me door de poorten

Schenk mij het eeuwige leven

Het ultieme offer