Dawn: Black Sun Rises - Darkend

And now that everything is swathed by silence

A new magic will be created to inhale

The arcane lost voice

And the formless wisdom

Of what is dead and forgotten

Decrepitude is the seed of resurrection

Through which a new cosmos will be melted

Leave mortality, erase the supreme fault

Rapture and wonder are born

Fluid spheres of atoms, chaos DNA

Bodies dissolve in formless entities

Alchemy divine breeds spirit-worlds

Concentric involution of souls

Programming and calculating

Indoctrination through a lucid dismay

Reason evokes spirit, spirit evokes flesh

A final artefact, complete!

A parallel beginning, a light of the black

Enchants the oscillating circle

Mutation in a self-desired apocalypse

Sacred trinity revealed again

To the deep core I invoked all the spiders

All the pains and a crown of thorns…

Black

Twelve-rayed sun

Rises!

Black

Twelve-rayed sun

Rises!

It dawns!

To the deep core I invoked all the spiders

All the pains and a crown of thorns…

And after all the impure light

A black sun…

It dawns!

Buried away

After 3 day and 3 thousand years

He shines again…

Flebile lucentezza immemore

Del terrore in eterno custodito

Tra spirali di tempesta

Riemerge la memoria

Arcaica legione strisciante

Tra le negate cripte del tempo

From far away it shines…

From distant skies

Of blackened light you dredge

Divine exhumed crystals

Shattered and endless

Vanished and rose again

Nebbiose profondità remote,

Tra cunicoli e catacombe

S’erge il baratro

Dell’umana pazzia

Stracci di pioggia, lembi di vento

Adornan il Dio rifiutato

Che funesto volteggia

Su rovine sepolte;

Preghiere proibite ed urla spettrali

Tra ombre di valli senza nome

Nascoste e obliate

On the starless dimension of the obstructed soul

Fleshy pendulums eternally oscillate

Between the sanctity of sin, the impiety of purity

Not knowing the secret of stillness

Not knowing they’re only moving through mirrors

Decrepitude, it sown resurrection

Through which the cosmos has been melted

Without mortality, without the supreme fault

Rapture and wonder here grown

Fluid spheres of atoms, chaos DNA

Bodies dissolved in formless entities

Alchemy divine in this spirit-worlds

Concentric involution of souls

A great uproar, a shrieking lament

A desert shaken by the abyss

Austere on the pinnacle of emptiness

The eternal mantle spreads out

On the pinnacle of emptiness

The eternal mantle spreads out

Black

Twelve-rayed sun

Rises!

Black

Twelve-rayed sun

Rises!

Black

Twelve-rayed sun

Rises!

Black

Twelve-rayed sun…

It dawns!

I wear the nails of Jesus

And all the universe’s wonders…

Yet I am murder and rape

And premature putrefaction

I walk with coldness and lie

In the horrible thunder of insects…

Deep down inside…

Deep down inside…

En nu alles is gehuld in stilte

Er wordt een nieuwe magie gecreëerd om te inhaleren

De geheimzinnige verloren stem

En de vormloze wijsheid

Van wat dood en vergeten is

Verval is het zaad van de opstanding

Waardoor een nieuwe kosmos zal smelten

Verlaat de sterfelijkheid, wis de grootste fout uit!

Opname en verwondering zijn geboren

Vloeiende bollen van atomen, chaos-DNA

Lichamen lossen op in vormloze entiteiten

Goddelijke alchemie kweekt geestenwerelden

Concentrische involutie van zielen

Programmeren en rekenen

Indoctrinatie door een lucide ontzetting

Rede roept geest op, geest roept vlees op

Een laatste artefact, compleet!

Een parallel begin, een licht van het zwart

Betovert de oscillerende cirkel

Mutatie in een zelfgewenste apocalyps

Heilige drie-eenheid opnieuw onthuld

Tot de diepe kern riep ik alle spinnen op

Alle pijnen en een doornenkroon...

zwart

Twaalf-doorstraalde zon

stijgt!

zwart

Twaalf-doorstraalde zon

stijgt!

Het daagt!

Tot de diepe kern riep ik alle spinnen op

Alle pijnen en een doornenkroon...

En na al het onzuivere licht

Een zwarte zon...

Het daagt!

begraven

Na 3 dagen en 3000 jaar

Hij straalt weer...

Flebile lucentezza immemore

Del terrore in eterno custodito

Tra spirali di tempesta

Riemerge la memoria

Arcaica legione strisciante

Tra le negate cripte del tempo

Van veraf schijnt het...

Van verre luchten

Van zwart licht dat je baggert

Goddelijke opgegraven kristallen

Verbrijzeld en eindeloos

Verdwenen en weer opgestaan

Nebbiose profondità afstandsbediening,

Tra cunicoli en catacombe

S'erge il baratro

Dell'umana pazzia

Stracci di pioggia, lembi di vento

Adornan il Dio rifituto

Che funesto volteggia

Su rovine sepolte;

Preghiere proibite ed urla spettrali

Tra ombre di valli senza nome

Nascoste e obliate

Op de sterloze dimensie van de belemmerde ziel

Vlezige slingers oscilleren eeuwig

Tussen de heiligheid van de zonde, de goddeloosheid van de reinheid

Het geheim van stilte niet kennen

Niet wetende dat ze alleen door spiegels bewegen

Verval, het zaaide opstanding

Waardoor de kosmos is gesmolten

Zonder sterfelijkheid, zonder de grootste fout

Opname en verwondering hier gegroeid

Vloeiende bollen van atomen, chaos-DNA

Lichamen opgelost in vormloze entiteiten

Alchemie goddelijk in deze geestenwerelden

Concentrische involutie van zielen

Een groot tumult, een krijsende klaagzang

Een woestijn die door de afgrond wordt geschud

Sober op het toppunt van leegte

De eeuwige mantel spreidt zich uit

Op het toppunt van leegte

De eeuwige mantel spreidt zich uit

zwart

Twaalf-doorstraalde zon

stijgt!

zwart

Twaalf-doorstraalde zon

stijgt!

zwart

Twaalf-doorstraalde zon

stijgt!

zwart

Twaalf stralende zon…

Het daagt!

Ik draag de nagels van Jezus

En alle wonderen van het universum...

Toch ben ik moord en verkrachting

En voortijdige verrotting

Ik loop koud en lieg

In de afschuwelijke donder van insecten...

Diep van binnen…

Diep van binnen…