No, Nothing, Never -

Have you gone down

In the dark where none is welcome?

He heard the constant sound between the

Walls of our house.

He tried to locate it

He attacked the wash with fierce energy

As if to get rid of the troubled ideas which boiled in his head

Like the water in the bubbling tanks

No, nothing, never

He threw the dirty whites into the

Washer, and closed the lid with a bang

He felt the angry waves rush at him

As though they would tear him from his seat

And great sheets of stinging spray were flung in his face

No, nothing, never

No, nothing, never

«Poor thing» she said

«I suppose it’s not quite right in its little head.»

She fed him bread and milk on the end of a sliver of wood

Which he took willingly, and soon he was growing fat and strong

No, nothing, never

She would encourage him by talking to him

And he would start again

Step by step, feeling the way

And only putting his foot down

When he sensed firm ground beneath him

No, nothing, never

No, nothing, never

His food is given him in a plate and he is handed a spoon

With which he eats as well as any ordinary child

Seldom spilling any of the food

When he has finished, he hands the plate and spoon to the keeper who, in turn

Hands him a napkin with which he

Thoroughly removes all traces of his dinner

If given soap, water and towel

He will wash and dry his face and hands

He does many things which he has

Apparently learned through observation

No, nothing, never

No, nothing, never

No, nothing, never

When our Bobby was about a year old

Our dear little Toodles had a paralytic stroke and passed away

We buried him back of the barn

Ben je naar beneden gegaan?

In het donker waar niemand welkom is?

Hij hoorde het constante geluid tussen de

Muren van ons huis.

Hij probeerde het te lokaliseren

Hij viel de was aan met felle energie

Alsof hij zich wil ontdoen van de verontruste ideeën die in zijn hoofd opborrelen

Zoals het water in de borrelende tanks

Nee, niets, nooit

Hij gooide het vuile wit in de

Wasmachine, en sloot het deksel met een knal

Hij voelde de woedende golven op hem afstormen

Alsof ze hem van zijn stoel zouden scheuren

En grote vellen prikkende spray werden in zijn gezicht gesmeten

Nee, niets, nooit

Nee, niets, nooit

«Arme zaak» zei ze

"Ik denk dat het niet helemaal goed zit in zijn kleine hoofd."

Ze gaf hem brood en melk aan het uiteinde van een reepje hout

Die hij gewillig nam, en al snel werd hij dik en sterk

Nee, niets, nooit

Ze zou hem aanmoedigen door met hem te praten

En hij zou opnieuw beginnen

Stap voor stap, voel de weg

En alleen zijn voet naar beneden zetten

Toen hij vaste grond onder zich voelde

Nee, niets, nooit

Nee, niets, nooit

Zijn eten krijgt hij in een bord en hij krijgt een lepel

Waarmee hij net zo goed eet als elk gewoon kind

Zelden morsen van het eten

Als hij klaar is, geeft hij het bord en de lepel aan de keeper die op zijn beurt

Geeft hem een ​​servet waarmee hij

Verwijdert grondig alle sporen van zijn diner

Als je zeep, water en een handdoek krijgt:

Hij zal zijn gezicht en handen wassen en drogen

Hij doet veel dingen die hij heeft

Blijkbaar geleerd door observatie

Nee, niets, nooit

Nee, niets, nooit

Nee, niets, nooit

Toen onze Bobby ongeveer een jaar oud was

Onze lieve kleine Toodles had een verlammende beroerte en is overleden

We hebben hem begraven achter de schuur