In The Middle - Daniel Triana

In the middle of the sea, waves crash around me.

I’m lost, I’m lost.

Come and find me.

I’m looking for you.

Come and find me.

I’m waiting for you.

Come and find me.

The sun goes down, the wind pulls my sails — gentle sounds.

It’s like a cold hand has been placed on me.

And it’s pointing to where I should be.

But I’m still trying to decide — make up my own mind!

But the cold is called «Reality».

The cold and the wet don’t matter because, everything is fine.

The scenes in this place belong in another — place and time.

Midden op zee slaan golven om me heen.

Ik ben verloren, ik ben verloren.

Kom en vind mij.

Ik zoek je.

Kom en vind mij.

Ik wacht op je.

Kom en vind mij.

De zon gaat onder, de wind trekt aan mijn zeilen - zachte geluiden.

Het is alsof er een koude hand op mij is gelegd.

En het wijst naar waar ik zou moeten zijn.

Maar ik probeer nog steeds te beslissen - maak een beslissing!

Maar de kou wordt «Realiteit» genoemd.

Koud en nat doen er niet toe, want alles is in orde.

De scènes op deze plek horen thuis in een andere - plaats en tijd.