She Was There - Daniel Rodríguez

many nights I have stood in the moonlight

Watching it fade with the dawn

Wanting her back with me, warm in the moonlight

Knowing that moment was gone

Out of mind, out of sight,

Till the moon rose ronight

All at once, I felt a chill

In a spill of moonlight, she was there

Though we both held very still

There was something pulling in the air

When she whispered through the dark

I tried hard to hold my ground

I believed I had a choice

Till the music in her voice

Turned my whole world around

I would like to understand

But the stars and I begin to blur

If she never touched my hand

Then what filled me with the feel of her?

In between us stood a wall

In a flash it fell apart

Is it possible she heard

Every last unspoken word

Racing out of my heart?

She never turned to me, but suddenly

We had so much to share!

I never took her in my arms, but she was there

Oh, she was there!

No, I never pulled her in Still her tenderness was everywhere

Oh, she slipped beneath my skin

Just as if she’d always been right there

Has she been there all along?

Was I too far gone to know?

What a fool I must have been

For how could I pull her in When I’ve never let her go?

vele nachten heb ik in het maanlicht gestaan

Kijken hoe het vervaagt met de dageraad

Ik wil haar terug bij mij, warm in het maanlicht

Wetende dat dat moment voorbij was

Uit het hart, uit het zicht,

Tot de maan 's nachts opkwam

Opeens voelde ik een koude rilling

In een spatje maanlicht was ze daar

Hoewel we ons allebei heel stil hielden

Er hing iets in de lucht

Toen ze door het donker fluisterde

Ik heb mijn best gedaan om stand te houden

Ik geloofde dat ik een keuze had

Tot de muziek in haar stem

Draaide mijn hele wereld om

Ik zou het graag willen begrijpen

Maar de sterren en ik beginnen te vervagen

Als ze mijn hand nooit had aangeraakt

Wat vervulde me dan met het gevoel van haar?

Tussen ons in stond een muur

In een flits viel het uit elkaar

Is het mogelijk dat ze het heeft gehoord?

Elk laatste onuitgesproken woord

Uit mijn hart racen?

Ze wendde zich nooit tot mij, maar plotseling

We hadden zoveel te delen!

Ik heb haar nooit in mijn armen genomen, maar ze was er

O, ze was er!

Nee, ik heb haar nooit naar binnen getrokken. Toch was haar tederheid overal

Oh, ze gleed onder mijn huid

Net alsof ze er altijd al was geweest

Is ze daar al die tijd geweest?

Was ik te ver weg om het te weten?

Wat een dwaas moet ik zijn geweest

Want hoe zou ik haar naar binnen kunnen trekken als ik haar nooit heb losgelaten?