The Downpour - Daniel Licht

I start to search all the dark places that I have found,

All the deep creases in my mind that are torn up somehow.

I want to keep the pace,

I want to figure it out,

I’ve got to do it this way,

If I don’t, everything’s lost.

Have you ever really noticed the blanket of shame, from the torment and pain?

That you realise that no one’s ever been there.

Have you ever looked at the violence you hide, all the drowning inside,

You can’t escape, it’s always been there.

I tear a hole inside my head to let the demons go,

I cut my flesh to purge the hatred from so long ago.

I want to keep the pace,

I want to figure it out,

I’ve got to do it this way

If I don’t, everything’s lost.

Have you ever really noticed the blanket of shame, from the torment and pain?

That you realise that no one’s ever been there.

Have you ever looked at the violence you hide, always running inside,

You can’t escape, it’s always been there.

Close my eyes, I go to sleep,

He’s always there, I start to weep.

Have you ever really noticed the blanket of

shame, from the torment and pain?

That you realise that no one’s ever been there,

Have you ever looked at the violence you hide, always running inside,

You can’t escape, it’s always been there.

Ik begin alle donkere plekken te doorzoeken die ik heb gevonden,

Alle diepe plooien in mijn geest die op de een of andere manier worden verscheurd.

Ik wil het tempo vasthouden,

Ik wil het uitzoeken,

Ik moet het op deze manier doen,

Als ik dat niet doe, is alles verloren.

Heb je ooit echt de deken van schaamte opgemerkt, van de kwelling en pijn?

Dat je beseft dat er nog nooit iemand is geweest.

Heb je ooit gekeken naar het geweld dat je verbergt, al het verdrinken van binnen,

Je kunt niet ontsnappen, het is er altijd geweest.

Ik scheur een gat in mijn hoofd om de demonen los te laten,

Ik sneed mijn vlees om de haat van zo lang geleden te zuiveren.

Ik wil het tempo vasthouden,

Ik wil het uitzoeken,

Ik moet het op deze manier doen

Als ik dat niet doe, is alles verloren.

Heb je ooit echt de deken van schaamte opgemerkt, van de kwelling en pijn?

Dat je beseft dat er nog nooit iemand is geweest.

Heb je ooit gekeken naar het geweld dat je verbergt, altijd naar binnen rent,

Je kunt niet ontsnappen, het is er altijd geweest.

Sluit mijn ogen, ik ga slapen,

Hij is er altijd, ik begin te huilen.

Heb je ooit echt de deken van opgemerkt

schaamte, van de kwelling en pijn?

Dat je je realiseert dat er nooit iemand is geweest,

Heb je ooit gekeken naar het geweld dat je verbergt, altijd naar binnen rent,

Je kunt niet ontsnappen, het is er altijd geweest.