Diamond in the Rough - Daniel Donato

Well I’ve been drivin', been pilin'

The miles up as high as I can see in my mind

This load I’m bearin' been tearin'

Me apart an arrow through the heart

Can’t seem to leave it behind

If I must confess, I’ve been running on no rest

Livin' on white bread lunch, keeping one on the clutch I’ll drive ‘till I find

what she stole in the night

My love, a Diamond in the Rough

All along to do her wrong

Never was the plan of the man

In my shoes

She did her worst, take my words

To paint a scene a monster mean and lean Singing the blues

If I must confess, I’v been running on no rest Crazy just a touch as of late I

have hunch

That I’ll grind till I shin through the darkest night My love, a Diamond in the

Rough

Nou, ik heb gereden, gereden

De mijlen zo hoog als ik in gedachten kan zien

Deze lading die ik draag, is aan het scheuren

Mij ​​uit elkaar een pijl door het hart

Ik kan het niet achterlaten

Als ik moet bekennen, heb ik geen rust gehad

Ik leef op een lunch met wit brood, terwijl ik er een op de koppeling houd, ik zal rijden tot ik vind

wat ze in de nacht heeft gestolen

Mijn liefste, een ruwe diamant

De hele tijd om haar verkeerd te doen

Nooit was het plan van de man

In mijn schoenen

Ze deed haar uiterste best, neem mijn woorden

Om een ​​scène te schilderen, een monster gemeen en leunend Zingen van de blues

Als ik moet bekennen, heb ik de laatste tijd geen rust gehad.

voorgevoel hebben

Dat zal ik vermalen tot ik door de donkerste nacht scheen Mijn liefste, een diamant in de

Ruw