Non Omnis Moriar - Dandelion

È triste dalla finestra

Guardare fuori, o è malinconia

Far finta che ci sia il sole

Mentre le nubi non vanno più via

Inventare al bimbo che è a letto

Che questa luce non se ne andrà

Che ogni tanto ci sarà pioggia

«c'a natura s' ariccria»

Che questa manciata di vita

Se ascolti bene fa camurria

E come sorride nel letto

Alla finestra lui sorriderà

Rose rosse dal cielo

Strappate alla terra per chi

Bocche strappate dal seno

Muoiono in petali

In strada c'è un uomo grigio

Vestito elegante che osserva la via

Fuma un sigaro nero

Consuma il tempo e lascia la scia

Momo lo guarda e si scanta

Perché quel mostro non è il solo in città

Momo ha paura e ne ha tanta

Ovunque voltandosi ne incontrerà

Di sorrisi recisi da denti

Intrisi di sangue e di follia

Che uccidono, tramano, privano

Estirpano il seme della libertà

Hij is verdrietig vanuit het raam

Pas op, of is het melancholiek

Doe alsof het zonnig is

Terwijl de wolken niet meer verdwijnen

Het kind uitvinden dat in bed ligt

Dat dit licht niet zal verdwijnen

Dat er zo nu en dan regen zal vallen

"De natuur is droog"

Dat dit handjevol leven

Als je goed luistert, wordt het camurria

En hoe hij lacht in bed

Bij het raam zal hij glimlachen

Rode rozen uit de hemel

Grijp van de aarde voor wie?

Mond gescheurd van de borst

Ze sterven in bloemblaadjes

Er is een grijze man op straat

Elegante jurk voor op straat

Rook een zwarte sigaar

Het kost tijd en verlaat het spoor

Momo kijkt hem aan en fronst

Want dat monster is niet de enige in de stad

Momo is bang en heeft er veel van

Waar hij zich ook wendt, hij zal ze ontmoeten

Van een glimlach uit de tanden gesneden

Doordrenkt van bloed en waanzin

Wie doden, plotten, beroven?

Ze ontwortelen het zaad van vrijheid