Twa Corbies -

As I was walking all alone,

I heard two ravens cry and moan;

One said to the other did say o,

«Where shall we go and dine today o?»

«Up behind that old high dyke,

I know there lies a murdered knight;

And no one knows that he lies there o,

But his hawk, and his hound, and his lady fair o.»

«His hound is to the hunting gone,

His hawk to bring the wild-fowl home,

His lady loves another knight o,

So we may make our meal tonight o.»

«You will sit on his white thigh,

And I’ll peck out his bonny blue eye;

And with a lock of his golden hair o

We’ll fix our nest when it grows bare o.»

«Many a one for him does moan,

But no one knows where he is gone;

O’r his bones, where they are bare o,

The wind will blow for evermore o.»

Terwijl ik helemaal alleen liep,

Ik hoorde twee raven huilen en kreunen;

De een zei tegen de ander zei o,

«Waar zullen we vandaag gaan eten o?»

«Achter die oude hoge dijk,

Ik weet dat er een vermoorde ridder ligt;

En niemand weet dat hij daar ligt o,

Maar zijn havik, en zijn hond, en zijn schone dame.»

«Zijn hond is naar de jacht gegaan,

Zijn havik om de wilde vogels thuis te brengen,

Zijn vrouw houdt van een andere ridder o,

Dus we kunnen vanavond onze maaltijd maken o.»

«Je gaat op zijn witte dij zitten,

En ik pik zijn knappe blauwe oog eruit;

En met een lok van zijn gouden haar af

We zullen ons nest repareren als het kaal wordt.»

«Velen voor hem kreunen,

Maar niemand weet waar hij heen is;

O'r zijn botten, waar ze kaal zijn o,

De wind zal voor altijd waaien.»