The Sea Encompassing - Dagon

The frothing sea, a mistress cold

Her wrath runs deep, eternally brooding

Old and restless in her sleep

Awakens now as solid land shudders at its core

Some tell how, by nature’s hand, mankind could be no more

A wall as high as any rampart, fear as thick as fortress stones

Cowering in pathetic hiding

Tens of thousands die alone

Oh, morbid fascination, as I face a watery death

Edifice of living ocean defies the words of mortal breath

I see the breadth of terror, I see the depth of awe

I see our human wages all in the ocan’s maw

Oh, vindicated prophets, behold your doom and laugh

Onc realm of sharks and creeping things, anemones and eels

Expands the dark, the rippling rings undoing glass and steel

Uncharted force, a crushing blow, the deadliest caress

Our time was short, but now we know

How surf and tide can undo flesh

A wall as high as any rampart, fear as thick as fortress stones

Cowering in pathetic hiding

Tens of thousands die alone

Terrible, primeval power, might of man at once decried

In its wake, the flowing town leaves our corpses in the tide

Oh, morbid fascination, as I face a watery death

Edifice of living ocean defies the words of mortal breath

I see the breadth of terror, I see the depth of awe

I see our human wages all in the ocean’s maw

Oh, vindicated prophets, behold your doom and laugh

Indifferent, uncaring, the vast impartial sea

Amassing, descending

Cold waves encompass me

Indifferent, uncaring, the vast impartial sea

Amassing, descending

Cold waves encompass me

The sea encompassing

The sea encompassing you

De schuimende zee, een minnares koud

Haar toorn is diep, eeuwig broedend

Oud en rusteloos in haar slaap

Ontwaakt nu als vast land in de kern siddert

Sommigen vertellen hoe, door de hand van de natuur, de mensheid niet meer zou kunnen zijn

Een muur zo hoog als een wal, angst zo dik als vestingstenen

Ineengedoken in zielig verstoppen

Tienduizenden sterven alleen

Oh, morbide fascinatie, terwijl ik een waterige dood tegemoet ga

Gebouw van levende oceaan tart de woorden van sterfelijke adem

Ik zie de breedte van terreur, ik zie de diepte van ontzag

Ik zie onze menselijke lonen allemaal in de mond van de ocan

O, betuigde profeten, zie uw ondergang en lach!

Een rijk van haaien en kruipende dingen, anemonen en palingen

Breidt het donker uit, de kabbelende ringen maken glas en staal ongedaan

Ongekende kracht, een verpletterende slag, de dodelijkste streling

Onze tijd was kort, maar nu weten we

Hoe branding en getij vlees ongedaan kunnen maken

Een muur zo hoog als een wal, angst zo dik als vestingstenen

Ineengedoken in zielig verstoppen

Tienduizenden sterven alleen

Vreselijke, oerkracht, macht van de mens in een keer verworpen

In zijn kielzog laat de stromende stad onze lijken achter in het getij

Oh, morbide fascinatie, terwijl ik een waterige dood tegemoet ga

Gebouw van levende oceaan tart de woorden van sterfelijke adem

Ik zie de breedte van terreur, ik zie de diepte van ontzag

Ik zie ons menselijk loon allemaal in de mond van de oceaan

O, betuigde profeten, zie uw ondergang en lach!

Onverschillig, onverschillig, de uitgestrekte onpartijdige zee

Oplopend, aflopend

Koude golven omringen mij

Onverschillig, onverschillig, de uitgestrekte onpartijdige zee

Oplopend, aflopend

Koude golven omringen mij

De zee omvat

De zee om je heen