Terraphobic - Dagon

I shan’t forget the moment …

That changed my life forever more…

The day I found her lying …

Aqueous upon the shore…

Hair of bright vermilion…

Skin of pallid white…

Ensanguined holes within her face…

No eyes to grant her sight…

A child

Ocean born…

A daughter

Of the sea…

Now of

Her home forlorn…

Abhors the Earth beneath her feet…

A decade’s past And still I …

See her in my dreams so haunting…

Her tortured cries of pain fill my ears …

As if in taunting…

The Terraphobic…

Abhorrent accident of creation…

Cast from the Sea…

In agony without cessation…

I thought her dead until…

Her body shook with mortal fear…

A ragged breath was drawn…

Her face was stained with blood and tears…

As I stood gazing…

At this huddled mass upon the sand …

I cried in terror for…

She’d been struck visionless by her own hand…

A child

Ocean born…

A daughter

Of the sea…

Now of

Her home forlorn…

Abhors the Earth beneath her feet…

A decade’s past And still I …

See her in my dreams so haunting…

Her tortured cries of pain fill my ears …

As if in taunting…

The Terraphobic…

Abhorrent accident of creation…

Cast from the Sea…

In agony without cessation…

Locked in this tenebrous cell…

Her home in lieu of the ocean …

A face so blank and cold…

A hollow voice with no emotion…

We called

Her mad for she …

Despised the world that we so cherish…

Yet for no more than spite…

The denizens of land shall assign themselves to perish

A decade’s past And still I …

See her in my dreams so haunting…

Her tortured cries of pain fill my ears …

As if in taunting…

The Terraphobic…

Abhorrent accident of creation…

Cast from the Sea…

In agony without cessation…

A decade’s past And still I …

See her in my dreams so haunting…

Her tortured cries of pain fill my ears …

As if in taunting…

The Terraphobic…

Abhorrent accident of creation…

Cast from the Sea…

In agony without cessation…

Ik zal het moment niet vergeten...

Dat heeft mijn leven voor altijd veranderd...

De dag dat ik haar liggend aantrof...

Waterig aan de kust…

Haar van helder vermiljoen…

Huid van bleek wit…

Ensanguinische gaten in haar gezicht...

Geen ogen om haar zicht te geven...

Een kind

Oceaan geboren…

Een dochter

Van de zee…

nu van

Haar verlaten huis...

Verafschuwt de aarde onder haar voeten...

Een decennium voorbij En toch...

Zie haar in mijn dromen zo angstaanjagend...

Haar gekwelde kreten van pijn vullen mijn oren...

Alsof je aan het treiteren bent...

De terrafobe…

Weerzinwekkend ongeval van de schepping…

Gegoten uit de zee…

In doodsangst zonder ophouden...

Ik dacht dat ze dood was totdat...

Haar lichaam beefde van doodsangst...

Er werd opgelucht adem gehaald...

Haar gezicht was bevlekt met bloed en tranen...

Terwijl ik stond te staren...

Bij deze ineengedoken massa op het zand...

Ik huilde van angst voor...

Ze was blind door haar eigen hand getroffen...

Een kind

Oceaan geboren…

Een dochter

Van de zee…

nu van

Haar verlaten huis...

Verafschuwt de aarde onder haar voeten...

Een decennium voorbij En toch...

Zie haar in mijn dromen zo angstaanjagend...

Haar gekwelde kreten van pijn vullen mijn oren...

Alsof je aan het treiteren bent...

De terrafobe…

Weerzinwekkend ongeval van de schepping…

Gegoten uit de zee…

In doodsangst zonder ophouden...

Opgesloten in deze duistere cel...

Haar huis in plaats van de oceaan...

Een gezicht zo leeg en koud...

Een holle stem zonder emotie...

We belden

Ze is gek op haar...

Verachtte de wereld die we zo koesteren...

Maar voor niet meer dan wrok...

De bewoners van het land zullen zichzelf toewijzen om te vergaan

Een decennium voorbij En toch...

Zie haar in mijn dromen zo angstaanjagend...

Haar gekwelde kreten van pijn vullen mijn oren...

Alsof je aan het treiteren bent...

De terrafobe…

Weerzinwekkend ongeval van de schepping…

Gegoten uit de zee…

In doodsangst zonder ophouden...

Een decennium voorbij En toch...

Zie haar in mijn dromen zo angstaanjagend...

Haar gekwelde kreten van pijn vullen mijn oren...

Alsof je aan het treiteren bent...

De terrafobe…

Weerzinwekkend ongeval van de schepping…

Gegoten uit de zee…

In doodsangst zonder ophouden...