Ariadne's Thread -

Its the past that builds theses walls

We let imprison us through time

As we accept the cold comfort grows

The pain hides the key in our mind

Walking through these endless paths

A snake eating itself alive

Thrown a rope we ignore the thread

Will the blood on our hands ever dry?

Safe in the dark

Afraid of the unknown

Losing it all

To a place without walls

Confined mind

The fear of the other side

The architect of my own demise

Over and over I see the eyes

Of the lost without a path

Disconnected from the web

Their broken threads went astray

Walking away from the hell I create

Towards the key hidden in plain sight

I can no longer live this way

My essence is not bound to the labyrinth

Het is het verleden dat deze muren bouwt

We laten ons door de tijd opsluiten

Naarmate we accepteren dat het koude comfort groeit

De pijn verbergt de sleutel in onze geest

Lopend door deze eindeloze paden

Een slang die zichzelf levend opeet

Een touw gegooid, negeren we de draad

Zal het bloed aan onze handen ooit opdrogen?

Veilig in het donker

Bang voor het onbekende

Alles kwijt

Naar een plek zonder muren

Begrensde geest

De angst van de andere kant

De architect van mijn eigen ondergang

Steeds weer zie ik de ogen

Van de verlorenen zonder pad

Verbinding met internet verbroken

Hun gebroken draden gingen op een dwaalspoor

Weglopen van de hel die ik creëer

Op weg naar de sleutel verborgen in het zicht

Ik kan niet langer op deze manier leven

Mijn essentie is niet gebonden aan het labyrint