Era Eu - D.A.M.A

É difícil eu sei largar alguém que nos fez tão bem

Olhar para trás e pensar mas não convém

Porque a saudade aperta e eu fico sem saber

Como é que tudo mudou tanto

Sei que não sou nenhum santo

Não quero que respondas com respostas tontas

Nem que digas que acabou

Quando dizias que a luz dos teus olhos era eu

Hoje sorrimos e perguntas porque é que não deu

Estou cansado de viver num mundo só teu

Dá-me um segundo ainda não te disse adeus

Eu não te disse adeus, não sei se um dia vou dizer

Quando só basta um clique para acontecer

Mas a verdade é esta e custa a crer

Nós não nos soubemos ter

Hoje é diferente eu já não penso mais

Se ainda somos o que fomos deixa lá

Agora olhamos um para o outro

Sabendo que foi por pouco

Mas são memórias e nada mais

Como é que tudo mudou tanto

E passou tudo num instante

Não quero que te escondas

E no final de contas digas que tudo acabou

Quando dizias que a luz dos teus olhos era eu

Hoje sorrimos e perguntas porque é que não deu

Estou cansado de viver num mundo só teu

Dá-me um segundo ainda não te disse adeus

Quando dizias que a luz dos teus olhos era eu

Hoje sorrimos e perguntas porque é que não deu

Estou cansado de viver num mundo só teu

Dá-me um segundo ainda não te disse adeus

Diz-me o que sentes quando estamos frente a frente se

Passou o tempo, estás diferente e já não sentes que

Foram amuos tontos que hoje só nos fazem rir

Sinceramente eu não me entendo mas percebo-te

Sei os teus medos e segredos eu conheço-te

Fomos felizes um com o outro um dia lembras-te?

Deitado no teu mundo enquanto tocava para ti

Ainda estão os nossos nomes no banco do jardim

Se te vir eu vou sorrir sem saber porque é que não deu

E nas covinhas vais sentir o que já foi teu

Os anos passam mas deixamos pedras no caminho

Das rugas aos cabelos brancos até sermos velhinhos

Quando dizias que a luz dos teus olhos era eu

Hoje sorrimos e perguntas porque é que não deu

Estou cansado de viver num mundo só teu

Dá-me um segundo ainda não te disse adeus

Quando dizias que a luz dos teus olhos era eu

Hoje sorrimos e perguntas porque é que não deu

Estou cansado de viver num mundo só teu

Dá-me um segundo ainda não te disse adeus

Ik weet het, het is moeilijk om iemand los te laten die ons zo goed heeft gedaan

Terugkijken en nadenken, maar handig is het niet

Want het verlangen dringt en ik weet het niet

Hoe is alles zo veranderd

Ik weet dat ik geen heilige ben

Ik wil niet dat je antwoordt met domme antwoorden

Ook als je zegt dat het voorbij is

Toen je zei dat ik het licht in je ogen was

Vandaag glimlachen we en vragen waarom het niet werkte

Ik ben het beu om in een eigen wereld te leven

Wacht even, ik heb nog geen afscheid genomen

Ik heb geen afscheid van je genomen, ik weet niet of ik dat op een dag zal doen

Wanneer er maar één klik nodig is om te gebeuren

Maar dit is de waarheid en het is moeilijk te geloven

We wisten niet dat we die hadden

Vandaag is anders, denk ik niet meer

Als we nog steeds zijn wat we waren, laat het dan daar

Nu kijken we elkaar aan

Wetende dat het dichtbij was

Maar het zijn herinneringen en niets meer

Hoe is alles zo veranderd

En alles ging in een oogwenk voorbij

Ik wil niet dat je je verstopt

En zeg aan het einde van de dag dat het allemaal voorbij is

Toen je zei dat ik het licht in je ogen was

Vandaag glimlachen we en vragen waarom het niet werkte

Ik ben het beu om in een eigen wereld te leven

Wacht even, ik heb nog geen afscheid genomen

Toen je zei dat ik het licht in je ogen was

Vandaag glimlachen we en vragen waarom het niet werkte

Ik ben het beu om in een eigen wereld te leven

Wacht even, ik heb nog geen afscheid genomen

Vertel me hoe je je voelt als we oog in oog staan

De tijd is verstreken, je bent anders en dat voel je niet meer

Het waren domme pruilmonden die ons vandaag alleen maar aan het lachen maken

Eerlijk gezegd begrijp ik mezelf niet, maar ik begrijp jou wel

Ik ken je angsten en geheimen, ik ken jou

Op een dag waren we blij met elkaar, weet je nog?

In je wereld liggen terwijl je voor je speelt

Onze namen staan ​​nog steeds op het bankje in de tuin

Als ik je zie, zal ik glimlachen zonder te weten waarom ik dat niet deed

En in de kuiltjes voel je wat ooit van jou was

De jaren gaan voorbij, maar we laten stenen in de weg staan

Van rimpels tot grijs haar tot ouderdom

Toen je zei dat ik het licht in je ogen was

Vandaag glimlachen we en vragen waarom het niet werkte

Ik ben het beu om in een eigen wereld te leven

Wacht even, ik heb nog geen afscheid genomen

Toen je zei dat ik het licht in je ogen was

Vandaag glimlachen we en vragen waarom het niet werkte

Ik ben het beu om in een eigen wereld te leven

Wacht even, ik heb nog geen afscheid genomen