The Passerby -

I only see myself in reflections in the eyes

Of the strangers that I meet;

darkened glances in the night.

I am the passerby.

I am the passerby.

And I feel like I’m awake and it haunts me all the time,

But it’s like it follows me, like it’s something deep inside.

I am the passerby.

I am the passerby.

There’s strength within my heart

But I’m buried 'neath the sea.

And although I’m not five fathoms yet

They do not follow me.

So I ask if I’m awake, staring up towards the light

Through the milky water’s haze

There is something that I can’t find.

I’m running through the forest,

I don’t know where I’ve been.

And although they stand before me,

They’re like ghosts that I can’t see.

They do not make amends, no they do not make amends.

They do not make amends, no they do not make amends.

They’ll catch up.

When I see my hollow face I just bury it inside,

For the answer isn’t me.

It’s the place in which I hide

I am the passerby.

I am the passerby.

And I’ll take it to my grave, it is with me all the time.

Though they do not follow me, an escape is hard to find.

I am the passerby.

I am the passerby.

Goddamnit.

I found it, I cut it with my teeth.

It’s coming faster like cancer metastasized through dreams.

I’ve got your murder.

Step further,

These etchings on the wall are all your answers;

Advances in this game I can’t recall.

I’m spinning in the vagueness.

I see it in my mind;

I’m the coral 'neath the waves.

There’s still something that I can’t find.

The streets are vague and cold here.

They do not follow me.

And they think they’re in control but they do not follow me,

And they do not make amends…

They do not make amends…

Ik zie mezelf alleen in reflecties in de ogen

Van de vreemden die ik ontmoet;

donkere blikken in de nacht.

Ik ben de voorbijganger.

Ik ben de voorbijganger.

En ik heb het gevoel dat ik wakker ben en het achtervolgt me de hele tijd,

Maar het is alsof het me volgt, alsof het iets diep van binnen is.

Ik ben de voorbijganger.

Ik ben de voorbijganger.

Er is kracht in mijn hart

Maar ik ben begraven onder de zee.

En hoewel ik nog geen vijf vadem ben

Ze volgen mij niet.

Dus ik vraag of ik wakker ben, starend naar het licht

Door de nevel van het melkachtige water

Er is iets dat ik niet kan vinden.

Ik ren door het bos,

Ik weet niet waar ik ben geweest.

En hoewel ze voor me staan,

Het zijn net geesten die ik niet kan zien.

Ze maken het niet goed, nee, ze maken het niet goed.

Ze maken het niet goed, nee, ze maken het niet goed.

Ze zullen inhalen.

Als ik mijn holle gezicht zie, begraaf ik het gewoon van binnen

Want het antwoord ben ik niet.

Het is de plek waar ik me verstop

Ik ben de voorbijganger.

Ik ben de voorbijganger.

En ik zal het meenemen naar mijn graf, het is altijd bij me.

Hoewel ze me niet volgen, is een ontsnapping moeilijk te vinden.

Ik ben de voorbijganger.

Ik ben de voorbijganger.

Godverdomme.

Ik vond het, ik sneed het met mijn tanden.

Het komt sneller als kanker uitgezaaid door dromen.

Ik heb je moord.

Stap verder,

Deze etsen aan de muur zijn al jouw antwoorden;

Vooruitgang in deze game kan ik me niet herinneren.

Ik draai in de vaagheid.

Ik zie het in mijn hoofd;

Ik ben het koraal onder de golven.

Er is nog steeds iets dat ik niet kan vinden.

De straten zijn hier vaag en koud.

Ze volgen mij niet.

En ze denken dat ze de touwtjes in handen hebben, maar ze volgen me niet

En ze maken het niet goed...

Ze maken het niet goed...