Juno -

I’m calling «don't let go» but my voice is just a memory.

We’re mirrors of it falling apart,

And soon I feel like I don’t what it was for.

And when I’m talking to myself in a dream,

I call out «don't let go» but there’s nothing left in front of me.

The blood returning to us, I come back and I feel like I can’t do this anymore.

Burn our file, burn our existential divide.

Look at my face, Juno I might be passing away.

Cut out your mind, see it in all symbiotic decline.

Murder fear, Juno I don’t even know if I’m here.

Our words are fading heart of the storm,

I’m calling «don't let go» but my voice is just a memory.

We’re mirrors of it falling apart,

And soon I feel like I don’t what it was for.

And when I’m talking to myself in a dream,

I call out «don't let go» but there’s nothing left in front of me.

The blood returning to us, I come back and I feel like I can’t do this anymore.

Fear no more, the antibodies have to let it go.

Pain is nothing and we’re coming back from beyond hope.

Fear no more, the antibodies have to let it go.

Pain is nothing and we’re coming back from beyond hope.

Burn our file.

Burn our old vestigial lie.

Replicate.

Juno, this dream becomes your escape.

Look where I lie, watch my remains disappear in the light.

See the shape of what’s to come, Juno it’s not too late.

Our words are fading heart of the storm,

I’m calling «don't let go» but my voice is just a memory.

We’re mirrors of it falling apart,

And soon I feel like I don’t what it was for.

And when I’m talking to myself in a dream,

I call out «don't let go» but there’s nothing left in front of me.

The blood returning to us, I come back and I feel like I can’t do this anymore.

Ik roep "laat niet los", maar mijn stem is slechts een herinnering.

We zijn spiegels van het uit elkaar vallen,

En al snel heb ik het gevoel dat ik niet meer weet waar het voor was.

En als ik tegen mezelf praat in een droom,

Ik roep "laat niet los", maar er is niets meer voor me.

Het bloed dat naar ons terugkeert, ik kom terug en ik heb het gevoel dat ik dit niet meer kan.

Verbrand ons dossier, verbrand onze existentiële kloof.

Kijk naar mijn gezicht, Juno, ik ga misschien dood.

Schakel je geest uit, zie het in alle symbiotische achteruitgang.

Moordangst, Juno Ik weet niet eens of ik hier ben.

Onze woorden zijn vervagen hart van de storm,

Ik roep "laat niet los", maar mijn stem is slechts een herinnering.

We zijn spiegels van het uit elkaar vallen,

En al snel heb ik het gevoel dat ik niet meer weet waar het voor was.

En als ik tegen mezelf praat in een droom,

Ik roep "laat niet los", maar er is niets meer voor me.

Het bloed dat naar ons terugkeert, ik kom terug en ik heb het gevoel dat ik dit niet meer kan.

Vrees niet meer, de antilichamen moeten het laten gaan.

Pijn is niets en we komen terug van alle hoop.

Vrees niet meer, de antilichamen moeten het laten gaan.

Pijn is niets en we komen terug van alle hoop.

Verbrand ons bestand.

Verbrand onze oude rudimentaire leugen.

Repliceren.

Juno, deze droom wordt jouw ontsnapping.

Kijk waar ik lig, kijk hoe mijn stoffelijk overschot in het licht verdwijnt.

Zie de vorm van wat er gaat komen, Juno, het is nog niet te laat.

Onze woorden zijn vervagen hart van de storm,

Ik roep "laat niet los", maar mijn stem is slechts een herinnering.

We zijn spiegels van het uit elkaar vallen,

En al snel heb ik het gevoel dat ik niet meer weet waar het voor was.

En als ik tegen mezelf praat in een droom,

Ik roep "laat niet los", maar er is niets meer voor me.

Het bloed dat naar ons terugkeert, ik kom terug en ik heb het gevoel dat ik dit niet meer kan.