Ana & Mia -

Woke up all alone today

with my friends Ana & Mia.

Didn’t have a lot of words to say,

'til the mirror said «I wouldn’t wanna be ya.»

Left dreams of youth behind,

playing in the cool breeze, swaying in the sunlight.

All scenes are falsified

and someday we’ll find peace of mind.

Sat up in my bed today

with my friends Ana & Mia.

They’d been with me in an awful stage,

now they’re left here, just judging my freedom.

They can’t be satisfied

'til there’s nothing in me,

'til the hunger subsides.

All data falsified,

no yesterdays will be here tonight.

I can’t survive this test of fate.

I keep passing out, I feel the strength subside.

Her and I sat there swaying to the bassline,

sickened by the words that I

justified in this refrain.

I feel her in my veins,

I sense the lithe

Oblique disguise.

I can’t awake, I’m lost inside.

Need a little help today,

asked my friends Ana & Mia.

So I told 'em that I wouldn’t break.

I feel weak, it’s like an anesthesia.

In the fall I can survive,

cut off all the intake, focus on the outside.

And this all is no fault of mine,

too strong to live but too weak to die.

Went out in the world today

with my friends Ana & Mia.

Walking helpless in a thoughtless haze Through the park where the whole world

gets to see ya.

This state personified;

Mia in my stomach and Ana in my eyes,

But I’m only the face behind.

I face away, I face the divide.

How sad am I?

This self-restraint is medicine that I need to survive.

Her and I sat there praying to a false god,

deadly thin but still alive.

And when I die what will remain?

Just traces of a wasted void

that I filled with lies.

I can’t awake, I’m lost inside.

Vandaag helemaal alleen wakker geworden

met mijn vrienden Ana & Mia.

Had niet veel woorden te zeggen,

totdat de spiegel zei: "Ik zou jou niet willen zijn."

Laat dromen van de jeugd achter,

spelen in de koele bries, zwaaien in het zonlicht.

Alle scènes zijn vervalst

en op een dag zullen we gemoedsrust vinden.

Zat vandaag rechtop in mijn bed

met mijn vrienden Ana & Mia.

Ze waren bij mij geweest in een vreselijke fase,

nu zijn ze hier achtergelaten, alleen om mijn vrijheid te beoordelen.

Ze kunnen niet tevreden zijn

tot er niets in mij is,

tot de honger zakt.

Alle gegevens vervalst,

nee gisteren zal hier vanavond zijn.

Ik kan deze test van het lot niet overleven.

Ik blijf flauwvallen, ik voel de kracht afnemen.

Zij en ik zaten daar te zwaaien naar de baslijn,

misselijk van de woorden die ik

gerechtvaardigd in dit refrein.

Ik voel haar in mijn aderen,

Ik voel de lenigheid

Schuine vermomming.

Ik kan niet wakker worden, ik ben verloren van binnen.

Heb vandaag een beetje hulp nodig,

vroegen mijn vrienden Ana & Mia.

Dus ik vertelde ze dat ik niet zou breken.

Ik voel me zwak, het is als een verdoving.

In de herfst kan ik overleven,

snijd alle inname af, focus op de buitenkant.

En dit is allemaal niet mijn schuld,

te sterk om te leven, maar te zwak om te sterven.

Ging vandaag de wereld in

met mijn vrienden Ana & Mia.

Hulpeloos lopend in een gedachteloze waas Door het park waar de hele wereld

krijgt je te zien.

Deze staat gepersonifieerd;

Mia in mijn buik en Ana in mijn ogen,

Maar ik ben slechts het gezicht erachter.

Ik kijk weg, ik kijk naar de kloof.

Hoe verdrietig ben ik?

Deze zelfbeheersing is het medicijn dat ik nodig heb om te overleven.

Zij en ik zaten daar te bidden tot een valse god,

dodelijk dun maar nog steeds in leven.

En als ik sterf, wat blijft er dan over?

Slechts sporen van een verspilde leegte

die ik vulde met leugens.

Ik kan niet wakker worden, ik ben verloren van binnen.