Windswept - Crywolf

On that night under the staircase

Our arms drifting down

Your kiss made me a believer

Cleansed my sins somehow

I’ll be what you need

I’ll keep you inside my fortress

Hand you the keys

Leave you to roam these walls

But you tore down the keeps

I returned to find ruins

You left all my love in the rubble with these walls

But in my head

I am still there

I can still feel you

Breathing slow

I’ve known this dream for a long time

In the air

Suspended here

With thousands of words we’ve spoken

Can I soar?

Up through the clouds?

Leave all of this behind?

But in my head

I am still there

I can still feel you

Breathing slow

I’ve known this dream for a long time

All alone

I feel your breath

I hear your whisper

Dark like storms

Telling me: «Dear, I’ll never leave your mind»

And you’ve been there all along

Tugging me, pulling me down

Touching him, holding him close

You’ve made your home

And I see your face through his eyes

With every move of your hips

You’re breaking my bones

While holding me hostage

Could I still love you?

Though my arms are breaking

Could we still be alone?

Do I still know you?

Are you still my answer?

To the question I’ve asked since I was born

Op die avond onder de trap

Onze armen drijven naar beneden

Je kus maakte me een gelovige

Op de een of andere manier mijn zonden gereinigd

Ik zal zijn wat je nodig hebt

Ik zal je in mijn fort houden

Geef je de sleutels

Laat je door deze muren dwalen

Maar je hebt de donjons afgebroken

Ik keerde terug om ruïnes te vinden

Je liet al mijn liefde in het puin achter met deze muren

Maar in mijn hoofd

Ik ben er nog steeds

Ik kan je nog steeds voelen

Langzaam ademen

Ik ken deze droom al heel lang

In de lucht

Hier opgeschort

Met duizenden woorden die we hebben gesproken

Kan ik stijgen?

Door de wolken omhoog?

Dit alles achterlaten?

Maar in mijn hoofd

Ik ben er nog steeds

Ik kan je nog steeds voelen

Langzaam ademen

Ik ken deze droom al heel lang

Helemaal alleen

Ik voel je adem

Ik hoor je gefluister

Donker als stormen

Zegt me: "Lieve, ik zal nooit uit je hoofd gaan"

En je bent er altijd al geweest

Me trekken, me naar beneden trekken

Hem aanraken, hem dicht tegen zich aan houden

Je hebt je thuis gemaakt

En ik zie je gezicht door zijn ogen

Met elke beweging van je heupen

Je breekt mijn botten

Terwijl ze me gegijzeld houden

Zou ik nog van je kunnen houden?

Hoewel mijn armen breken

Zouden we nog steeds alleen kunnen zijn?

Ken ik je nog?

Ben je nog steeds mijn antwoord?

Op de vraag die ik heb gesteld sinds mijn geboorte