Nineteen Ninety Four - ✝✝✝ (Crosses)

When the sun goes down

I go out from the pages.

I pop the balloon you sailed across

and tip from the bottom of trees.

From the inside of the way

I start the illusion that escapes.

You didn’t have to run, stop run

Just keep me where I want.

You knew how good it felt to be home.

Very soon we’ll be erased.

Forget how to count tense we used.

Then realize that, oh God,

you were not aware that I was in love with you.

You didn’t have to run, stop run

Just keep me where I want.

We’re frozen.

Yeah, we’re frozen.

You knew how good it felt to be home.

You didn’t have to run, stop run

Just keep me where I want.

You knew how good it felt to be home.

Als de zon onder gaat

Ik ga de pagina's uit.

Ik laat de ballon knallen waar je overheen zeilde

en tip van de onderkant van bomen.

Van de binnenkant van de weg

Ik start de illusie die ontsnapt.

Je hoefde niet te rennen, stop met rennen

Houd me waar ik wil.

Je wist hoe goed het voelde om thuis te zijn.

Zeer binnenkort zullen we worden gewist.

Vergeet hoe je de tijd moet tellen die we hebben gebruikt.

Realiseer je dan dat, oh God,

je wist niet dat ik verliefd op je was.

Je hoefde niet te rennen, stop met rennen

Houd me waar ik wil.

We zijn bevroren.

Ja, we zijn bevroren.

Je wist hoe goed het voelde om thuis te zijn.

Je hoefde niet te rennen, stop met rennen

Houd me waar ik wil.

Je wist hoe goed het voelde om thuis te zijn.