Acuarela - Cri-Cri

La casa blanca de techo rojo

Un árbol verde, el cielo azul

Y remolinos color de ocre

Con los que juega el viento sur

Bajo la sombra dulces violetas

Y de amarillo todo el trigal

Allá a lo lejos el río de plata

Es un camino que va hacia el mar

Si no fuera por tanto color

Qué haría el pobre pintor

Si no fuera por tanto matiz

¡nunca sería ya feliz!

En la casita de la acuarela

No se quién vive, ni lo sabré

Nunca se asoma esa persona

¡mas muy dichosa que debe ser!

Het witte huis met een rood dak

Een groene boom, de blauwe lucht

En okerkleurige wervelingen

Waarmee de zuidenwind speelt

In de schaduw zoete viooltjes

En alle korenvelden zijn geel

Daar in de verte de zilveren rivier

Het is een pad dat naar de zee gaat

Als er niet zoveel kleur was

Wat zou de arme schilder doen?

Als er niet zoveel nuance was

Ik zou nooit meer gelukkig zijn!

In het aquarelhuis

Ik weet niet wie er leeft, en ik zal het ook niet weten

Die persoon komt nooit opdagen

meer erg blij dan het zou moeten zijn!