Crepúsculo -

Va llegando la aurora final

Tengo el alma muriendo en olvido,

Desterrado y sin hogar, veo mis sueños marchitar,

Por la mezquindad del hombre sin fe y lealtad.

Fiel amigo la muerte te encontró,

La traición calló tu grandiosidad

Trae dolor a mi corazón.

Tu ausencia es el término.

Sólo y triste me marcho sin paz.

Seres con maldad lograron frenar el Gran Ideal.

Ver a mi tierra unida y en paz

Pero, las glorias, batallas por la libertad,

De mi gente no podrán borrar.

Sabrán que aún muerto no me vencerán.

En sus almas mi espíritu reinará.

Vuelve ya Aguiar nuestra libertad.

Grandes héroes no deben morir.

No podrán apagar esta ansiedad.

Tu recuerdo remonta a la eternidad.

El cielo arderá, las montañas lloran,

despidiendo así al gran héroe.

Vuelve ya Aguiar nuestra libertad.

Grandes héroes no deben morir.

No podrán apagar esta ansiedad.

Tu recuerdo remonta a la eternidad.

De laatste dageraad komt eraan

Ik heb de ziel stervend in de vergetelheid,

Verbannen en dakloos, ik zie mijn dromen verwelken,

Voor de gemeenheid van de man zonder geloof en loyaliteit.

Trouwe vriend dood vond je,

Het verraad legde je grootsheid het zwijgen op

Het brengt pijn in mijn hart.

Je afwezigheid is de termijn.

Alleen en verdrietig vertrek ik zonder vrede.

Kwade wezens slaagden erin het Grote Ideaal te stoppen.

Zie mijn land verenigd en in vrede

Maar de glorie, gevechten voor vrijheid,

Van mijn mensen zullen ze niet kunnen wissen.

Ze zullen weten dat ze me zelfs als ze dood zijn niet zullen verslaan.

In hun ziel zal mijn geest heersen.

Kom terug Aguiar onze vrijheid.

Grote helden mogen niet sterven.

Ze zullen deze angst niet kunnen uitschakelen.

Je geheugen gaat terug naar de eeuwigheid.

De lucht zal branden, de bergen huilen,

daarmee de grote held afwijzend.

Kom terug Aguiar onze vrijheid.

Grote helden mogen niet sterven.

Ze zullen deze angst niet kunnen uitschakelen.

Je geheugen gaat terug naar de eeuwigheid.