No Saviour Here -

I’ve fallen, lower than the depths of misery

I wallow in the sorrow of my own afflictions

Resentment my only release

Lost in a corridor of trees and all while the world is at sleep

An abundance of atrocities through a cascade of my broken dreams

Now hear my soliloquy, it’s a sombre tale of my dismay

Of how the last tear was cried for romance

Shall the flowers bloom when the earth collides with the sun

And all the fruits of once barren land flourish with splendor

Lost in a corridor of trees and all while the world is at sleep

An abundance of atrocities through a cascade of my broken dreams

Now hear my soliloquy, it’s a sombre tale of my dismay

Of how the last tear was cried for romance

Ik ben gevallen, lager dan de diepten van ellende

Ik wentel me in het verdriet van mijn eigen ellende

Wrok mijn enige vrijlating

Verdwaald in een gang van bomen en dat terwijl de wereld slaapt

Een overvloed aan wreedheden door een waterval van mijn gebroken dromen

Hoor nu mijn monoloog, het is een somber verhaal van mijn ontzetting

Over hoe de laatste traan werd gehuild om romantiek

Zullen de bloemen bloeien als de aarde in botsing komt met de zon?

En alle vruchten van een ooit onvruchtbaar land bloeien met pracht

Verdwaald in een gang van bomen en dat terwijl de wereld slaapt

Een overvloed aan wreedheden door een waterval van mijn gebroken dromen

Hoor nu mijn monoloog, het is een somber verhaal van mijn ontzetting

Over hoe de laatste traan werd gehuild om romantiek