More Than an Echo -

I wish we could’ve been there

I never could shed yesterday’s skin

When the «until next times» turn into «I may never see you agains» we vow to

remember that

It’ll always be more than a sound to us and we’ll hold close every word we said

It’s in the action and the first step you take when you walk off that plank

And you know that it’s over but it’s truly just beginning

It’s that conflicting feeling that strikes when you haven’t slept in days

And you’re left stumbling out of the van half-awake

Knowing an old familiar face will redeem that faith before morning steals us

away

Maybe (maybe) we walk off with dignity

Every fight outweighed by the belief in what this meant

Even if there’s nothing left of you and me here

It was for the kids who lost all faith in this life

And those who beat their heads against the wall

You can take the ideal to the world outside and we’ll kiss these rooms goodbye

As we tip our hats to half-mast flags and moments of silence

And farewell hugs on the steps outside will remind us of what we leave behind

We could still be a movement.

There’s so much more to say

We don’t have to die in Jackson’s shade before the crossing with this marrow of

doubt in our bones

Romanticizing the beliefs we thought we couldn’t hold as we grew older

Old man, can’t you see-

We all ache, we all need, we all mourn, we’re all losing

What is the same of me is the same of you

I’ll hold here

Ik wou dat we erbij waren geweest

Ik zou de huid van gisteren nooit kunnen verliezen

Wanneer de 'tot de volgende keer' verandert in 'Ik zie je misschien nooit meer', beloven we dat

onthoud dat

Het zal altijd meer zijn dan een geluid voor ons en we houden elk woord dat we zeiden tegen

Het zit in de actie en de eerste stap die je zet als je van die plank loopt

En je weet dat het voorbij is, maar het is pas echt begonnen

Het is dat tegenstrijdige gevoel dat toeslaat als je dagenlang niet hebt geslapen

En je strompelt half wakker uit het busje

Het kennen van een oud bekend gezicht zal dat geloof verlossen voordat de ochtend ons steelt

weg

Misschien (misschien) lopen we waardig weg

Elk gevecht woog op tegen het geloof in wat dit betekende

Zelfs als er niets meer over is van jou en mij hier

Het was voor de kinderen die alle vertrouwen in dit leven verloren

En degenen die hun hoofd tegen de muur sloegen

Je kunt het ideaal meenemen naar de buitenwereld en we nemen afscheid van deze kamers

Terwijl we onze petje afdraaien voor halfstok vlaggen en momenten van stilte

En afscheidsknuffels op de trappen buiten zullen ons herinneren aan wat we achterlaten

We kunnen nog steeds een beweging zijn.

Er is nog zoveel meer te zeggen

We hoeven niet in de schaduw van Jackson te sterven voor de oversteek met dit merg van

twijfel in onze botten

Romantisering van de overtuigingen waarvan we dachten dat we ze niet konden vasthouden naarmate we ouder werden

Oude man, kan je niet zien-

We hebben allemaal pijn, we hebben allemaal nodig, we rouwen allemaal, we verliezen allemaal

Wat hetzelfde is van mij, is hetzelfde van jou

ik hou het hier