The Temple -

We found the ivory carving

Stashed among his dripping rags

Pried his clenching grip from the railing

Throwing him overboard

His eyes jarred open

The reanimated corpse swam away

Drifting into madness

The ivory idol guides us

Torn away from our course

Plunging down through abyssal doors

Driven mad

Breaking loose, a mutiny brings fratricide

One by one, the bodies out the double-hatches

Nowhere to go but down

Down to the ocean floor

With the statuette firmly in our grasp

Reluctant, assisted suicide

The aqueous depths his Stygian grave

Now I’m alone

Failing air and failing light

Urge to disembark

Looming in the searchlight

Cyclopean keep

Yawning, beckoning door

I behold the temple

With the fading of the last stricken match

An eerie requiem penetrates the hull

Shining forth from the opening of the temple

A light like altar-flame seduces me to my death

We hebben het ivoorsnijwerk gevonden

Verscholen tussen zijn druipende vodden

Wrikte zijn klemmende greep van de reling

Hem overboord gooien

Zijn ogen schoten open

Het gereanimeerde lijk zwom weg

Afdrijven in waanzin

Het ivoren idool leidt ons

Verscheurd van onze koers

Naar beneden storten door abyssale deuren

gek geworden

Losbrekend, een muiterij brengt broedermoord met zich mee

Een voor een, de lichamen uit de dubbele luiken

Nergens heen, behalve naar beneden

Tot op de oceaanbodem

Met het beeldje stevig in onze greep

Terughoudend, hulp bij zelfdoding

De waterige diepten zijn Stygische graf

Nu ben ik alleen

Falende lucht en falend licht

Dringen om van boord te gaan

Opdoemen in het zoeklicht

Cyclopische donjon

Geeuwen, wenkende deur

Ik aanschouw de tempel

Met het vervagen van de laatst getroffen wedstrijd

Een griezelig requiem dringt door de romp

Stralend vanaf de opening van de tempel

Een licht als een altaarvlam verleidt me tot mijn dood