Sword Symphony - Countess

In the great hall of the king

Suddenly an old stranger strode

A blue cloak, a grey beard

In the tree he planted the sword

The man who could pull the blade

Free from the mighty ancient trunk

To this hero the weapon would belong

Invincibility upon him bestowed

Many warriors in the king’s hall

Forcefully tried to take the sword

But the only man who succeeded

Was Sigmund, as the god intended

Soon the sword become the cause

Of bloody betrayel among kinsmen

By a lying coward’s schemes

The sword of Volsung’s son stolen

Treacherous Siggeir killed Volsung

Left Sigmund and his brothers to die

Sigmund alone survived the ordeal

And years lived as a wolf in the wood

His twin sister, bound to the traitor

Took fate in her hands by magic

And bore a son to her twin brother

To avenge her siblings and father

Sigmund at last came out of the wood

With his son to exact revenge

The sword returned to his hands

The divine blade struck down his foes

Long hard travels and bitter feuds

Eventful was the life of Sigmund

Much fame and glory bestowed upon him

But suffering and sorrow befell him too

Again he proudly rode into battle

As always the blade slew many enemies

When in the midst of battle like a ghost

The old man suddenly appeared before him

The stranger swung his mighty spear

And split the perfect sword in two

Without the blade, by enemies engulfed

Sigmund lost his life on the field

Years later both halves were made

Whole again by a mighty dwarf

Again the sword would harvest glory

And carve into history Siegfried’s name

In de grote zaal van de koning

Plots kwam er een oude vreemdeling aangelopen

Een blauwe mantel, een grijze baard

In de boom plantte hij het zwaard

De man die het mes kon trekken

Vrij van de machtige oude stam

Aan deze held zou het wapen toebehoren

Onoverwinnelijkheid hem geschonken

Veel krijgers in de koningszaal

Met geweld geprobeerd om het zwaard te pakken

Maar de enige man die erin slaagde

Was Sigmund, zoals de god het bedoeld had?

Binnenkort wordt het zwaard de oorzaak

Van bloedig verraad onder verwanten

Door de plannen van een leugenachtige lafaard

Het zwaard van Volsungs zoon gestolen

Verraderlijke Siggeir doodde Volsung

Liet Sigmund en zijn broers achter om te sterven

Sigmund alleen overleefde de beproeving

En jaren leefden als een wolf in het bos

Zijn tweelingzus, gebonden aan de verrader

Nam het lot in haar handen door magie

En baarde een zoon aan haar tweelingbroer

Om haar broers en zussen en vader te wreken

Sigmund kwam eindelijk uit het bos

Met zijn zoon om wraak te nemen

Het zwaard keerde terug naar zijn handen

Het goddelijke mes sloeg zijn vijanden neer

Lange zware reizen en bittere vetes

Veelbewogen was het leven van Sigmund

Veel roem en glorie geschonken aan hem

Maar lijden en verdriet overkwam hem ook

Opnieuw reed hij trots de strijd in

Zoals altijd versloeg het mes veel vijanden

Wanneer je midden in de strijd zit als een geest

De oude man verscheen plotseling voor hem

De vreemdeling zwaaide met zijn machtige speer

En splits het perfecte zwaard in twee

Zonder het mes, door vijanden verzwolgen

Sigmund verloor zijn leven op het veld

Jaren later werden beide helften gemaakt

Weer heel door een machtige dwerg

Opnieuw zou het zwaard glorie oogsten

En kerf in de geschiedenis Siegfrieds naam