When the Curtains Close - Counterpunch

We go through our lives

Never knowing what is real

As time passes by

We neglect what we think we feel

With the curtains closed

They carry out their sick sick dance 'cause

With the curtains closed they’ve buried my eyes

Come closer

We’ll stack the bodies for warmth

Our security blanket’s integrity’s compromised

It’s been picked clean of its skin

As we follow the invisible diligent worker bee

Making his way back

Down into the landslide

The conditions are perfect

Rest assured the anxiety’s high

Just lie still in the darkness

They can’t hear your cries

With your finger on the trigger

It’s no matter that you’re feeling all alone

Pulled by the strings of another

Have you forgotten how to play with buried eyes

Don’t pay attention

To the beacon burning a pale red

Dimming, as aspirations will wear thin and disappear

Like hopes born from grandeur

Our heavy hearts sink deeper

To the bottom of the bay

How dare you tug back now

Have you decided that you’ve lost your will to live

The scars on your back now

Will turn into broken neck

If you don’t turn back

Stay close now

They’ve taken away all the slack

An egregious act drawn out

While fickle desperate men maintain control

Is there anybody listening anymore?

Is there anybody left to find a cure at all?

Does anyone still care for it?

With your finger on the trigger

It’s no matter that you’re feeling all alone

Pulled by the strings of another

It’s no matter that your heart feels just like stone

With your finger on the trigger

It’s no matter that you’re feeling all alone

The pauper and the puppeteer

Their twisted dance plays ever on

We gaan door ons leven

Nooit weten wat echt is

Naarmate de tijd verstrijkt

We verwaarlozen wat we denken te voelen

Met de gordijnen dicht

Ze voeren hun zieke zieke dans uit, want

Met de gordijnen dicht hebben ze mijn ogen begraven

Kom dichterbij

We stapelen de lichamen op elkaar voor warmte

De integriteit van onze veiligheidsdeken is aangetast

Het is van zijn vel geplukt

Terwijl we de onzichtbare ijverige werkbij volgen

Zijn weg terug vinden

Naar beneden in de aardverschuiving

De omstandigheden zijn perfect

Wees gerust, de angst is hoog

Lig gewoon stil in de duisternis

Ze kunnen je gehuil niet horen

Met uw vinger op de trekker

Het maakt niet uit dat je je helemaal alleen voelt

Aan de touwtjes van een ander getrokken

Ben je vergeten hoe je met begraven ogen moet spelen?

Let niet op

Naar het baken dat lichtrood brandt

Dimmen, omdat aspiraties dunner worden en verdwijnen

Als hoop geboren uit grootsheid

Onze zware harten zinken dieper

Naar de bodem van de baai

Hoe durf je nu terug te trekken?

Heb je besloten dat je je wil om te leven hebt verloren?

De littekens op je rug nu

Zal veranderen in een gebroken nek

Als je niet teruggaat

Blijf nu dichtbij

Ze hebben alle speling weggenomen

Een flagrante handeling uitgestippeld

Terwijl wispelturige wanhopige mannen de controle behouden

Luistert er nog iemand?

Is er nog iemand over om een ​​remedie te vinden?

Heeft iemand er nog zin in?

Met uw vinger op de trekker

Het maakt niet uit dat je je helemaal alleen voelt

Aan de touwtjes van een ander getrokken

Het maakt niet uit dat je hart net als steen aanvoelt

Met uw vinger op de trekker

Het maakt niet uit dat je je helemaal alleen voelt

De pauper en de poppenspeler

Hun verwrongen dans speelt altijd door