We Believe - Counterpunch

you come crawling

like a wounded child

no need to stop you now

you’re tail’s straight between your

legs that are failing you now

you’ve broken down

right before our eyes and it’s no surprise

we believe

we believe in this

the unseen

feeding on apathy

we can’t fall asleep while stuck behind the wheel

while others struggle to maintain content to suffer

as we move on

from the past our grave concessions will weight heavy on our hearts

but we’ll push on until we reach beyond

we seek the truth

will the hardened

kindly place their scowls

a justified recourse

convenient half-truths

can you swallow

being left behind

a twisted photograph, doctored and leak i’m fine

we believe

we believe in this

the unseen

feeding on apathy

you’re falling down and wasting time

behind the ruins

the choice is yours i won’t persuade

behind the ruins

you try to drag our dreams through the mud

while they’re still treading down our backs

we believe in this

life won’t fall in line

or be left behind

here with nothing to hide

won’t be denied

you’re falling down and wasting time

you’re falling down

i know you aren’t speaking true

old enough to finally see through

the bullshit of better days

with open eyes

je komt kruipen

als een gewond kind

je hoeft je nu niet te stoppen

je staart is recht tussen je

benen die je nu in de steek laten

je bent kapot

recht voor onze ogen en het is geen verrassing

we geloven

wij geloven hierin

de ongeziene

zich voeden met apathie

we kunnen niet in slaap vallen terwijl we achter het stuur zitten

terwijl anderen moeite hebben om inhoud te behouden om te lijden

terwijl we verder gaan

uit het verleden zullen onze ernstige concessies zwaar op ons hart drukken

maar we gaan door tot we verder reiken

we zoeken de waarheid

zal de verharde

plaats vriendelijk hun frons

een gerechtvaardigd verhaal

handige halve waarheden

kan je slikken?

achtergelaten worden

een verdraaide foto, bewerkt en lek, ik ben in orde

we geloven

wij geloven hierin

de ongeziene

zich voeden met apathie

je valt en verspilt tijd

achter de ruïnes

de keuze is aan jou, ik zal niet overtuigen

achter de ruïnes

je probeert onze dromen door de modder te slepen

terwijl ze nog steeds op onze rug trappen

wij geloven hierin

het leven valt niet in lijn

of achterblijven

hier met niets te verbergen

zal niet worden geweigerd

je valt en verspilt tijd

je valt naar beneden

ik weet dat je niet waar spreekt

oud genoeg om eindelijk door te kijken

de onzin van betere dagen

met open ogen