Scranio - Cosmetic

Ritrosie e ritrovamenti

Non so dare un nome ai sentimenti

Il dolore e il caso invitati

A tutti i tuoi compleanni

E le scarpe che ti han regalato

Di quattro misure più grandi

Non mi fa salvare più

Non mi fa salvare più

Non mi fa salvare il bucato

Dalle nuvole nere giganti

E le stanze che hai sempre abitato

Ora sembrano più deprimenti

Non mi fa salvare più

Non mi fa salvare più

Non mi fa parlare più

Hai iniziato prima tu

Non mi fa salvare più

È troppo tardi

Hanno chiuso un attimo gli occhi

E non hanno visto l’eclissi

Chi ti spinge e poi ti vende a peso

Guarda caso poi sono sempre gli stessi

Non mi fa salvare più

Non mi fa salvare più

Non mi fa parlare più

Hai iniziato prima tu

Non mi fa salvare più

È troppo tardi

Non mi fa salvare più

Non mi fa salvare più

Tegenzin en bevindingen

Ik weet geen gevoelens te noemen

De pijn en de uitgenodigde zaak

Op al je verjaardagen

En de schoenen die ze je gaven

Van vier grotere maten

Ik kan niet meer opslaan

Ik kan niet meer opslaan

Het laat me de was niet redden

Van gigantische zwarte wolken

En de kamers waarin je altijd hebt gewoond

Nu zien ze er deprimerender uit

Ik kan niet meer opslaan

Ik kan niet meer opslaan

Het laat me niet meer praten

Jij bent als eerste begonnen

Ik kan niet meer opslaan

Het is te laat

Ze sloten even hun ogen

En ze hebben de zonsverduistering niet gezien

Degenen die je pushen en je vervolgens per gewicht verkopen

Toevallig zijn ze altijd hetzelfde

Ik kan niet meer opslaan

Ik kan niet meer opslaan

Het laat me niet meer praten

Jij bent als eerste begonnen

Ik kan niet meer opslaan

Het is te laat

Ik kan niet meer opslaan

Ik kan niet meer opslaan