A Howling Dust - Cormorant

The soil here is hard in summer

so I buried my father in a tomb of rocks,

a plot behind St. Catherine’s church

to lay rest the gilded dreams of pitiable men.

With gold found to the North,

Quartzburg drove out its whores,

its foreigners and roughnecks.

They settled this camp.

Pa left every day to mine.

I’d follow him to the gulch,

my pan and shovel in hand,

a child devoted to riches.

The Mexicans often staged

bull and bear fights near the bar.

They kept a boy entertained

when there were no hangings to enjoy.

The Cantonese flooded the quarries,

working for less than the Whites.

My father would curse the Orientals,

yet came home reeking of opium.

A group of my friends and I

left to explore the creek.

The Chinaman kneeled there,

gleaning for gold.

We mocked him, and pushed him,

I prodded him with my knife.

He gripped his revolver

and fired in the air.

The errant bullet

ricocheted off of a stone

and grazed my leg.

I ran back bawling

to the town.

Mobs

surround

the crying Chinaman,

Father clutching the noose.

Law

arrived.

The sheriff demanded

that he be jailed and properly tried.

Gangs amassed

late at night

outside the jail.

Father led,

rope in hand,

prey in his cell.

Soothing lies.

Tempted with

tobacco leaves,

the Chinese

reached his arm

through the bars.

The lynch mob swiftly grabbed

the gleaner’s exposed hand.

Father wrapped the collar

around his neck.

The horde yanked on the rope,

Chinaman dragged and choked,

his brains dashed upon the wall.

Soon all the gold mines dried

but that blood never did.

Red still stains the jail cell wall.

Father was never tried,

none mourn a foreigner,

but I saw guilt in his eyes.

With all the riches spent,

the people left the town

yet I stayed to dwell here still.

When Father died of drink

I did not weep for him.

I pray the grave unburdens his sins.

I pray that someone will remain to bury me.

I pray that someone will remain.

De grond is hier hard in de zomer

dus ik begroef mijn vader in een graf van rotsen,

een perceel achter de Sint-Catharinakerk

om de vergulde dromen van beklagenswaardige mannen te laten rusten.

Met goud gevonden in het noorden,

Quartzburg dreef zijn hoeren uit,

zijn buitenlanders en boeven.

Ze vestigden dit kamp.

Pa vertrok elke dag naar de mijne.

Ik zou hem volgen naar de kloof,

mijn pan en schop in de hand,

een kind toegewijd aan rijkdom.

De Mexicanen speelden vaak

stieren- en berengevechten bij de bar.

Ze hielden een jongen bezig

toen er geen ophangingen waren om van te genieten.

De Kantonezen overstroomden de steengroeven,

werken voor minder dan de blanken.

Mijn vader zou de oosterlingen vervloeken,

maar kwam thuis stinkend naar opium.

Een groep van mijn vrienden en ik

links om de kreek te verkennen.

De Chinees knielde daar neer,

sprokkelen voor goud.

We bespotten hem en duwden hem,

Ik porde hem met mijn mes.

Hij greep zijn revolver

en vuurde in de lucht.

De dwalende kogel

afketsen van een steen

en schampte mijn been.

Ik rende huilend terug

naar het dorp.

Mobs

omringen

de huilende Chinees,

Vader grijpt de strop vast.

Wet

aangekomen.

De sheriff eiste:

dat hij gevangen wordt gezet en op de juiste manier wordt berecht.

bendes verzameld

laat in de nacht

buiten de gevangenis.

vader leidde,

touw in de hand,

prooi in zijn cel.

Rustgevende leugens.

verleid met

tabaksbladeren,

de Chinezen

bereikte zijn arm

door de tralies.

De lynch-menigte greep snel

de ontblote hand van de arenlezer.

Vader wikkelde de kraag om

om zijn nek.

De horde rukte aan het touw,

Chinees gesleept en gestikt,

zijn hersens sloegen tegen de muur.

Binnenkort zijn alle goudmijnen opgedroogd

maar dat bloed deed het nooit.

Rood kleurt nog steeds de celwand.

Vader werd nooit berecht,

niemand rouwt om een ​​buitenlander,

maar ik zag schuld in zijn ogen.

Met alle rijkdom besteed,

de mensen verlieten de stad

toch bleef ik hier nog wonen.

Toen vader stierf van de drank

Ik heb niet om hem gehuild.

Ik bid dat het graf zijn zonden ontlast.

Ik bid dat er iemand zal blijven om me te begraven.

Ik bid dat er iemand zal blijven.