Papel - Cordel

Sei que ela anda escondida

Por tantas mãos dividida

Porém de alguns já não duvida

Do grito que o fundo acalma

Sei que pela noite sombria

Que da memória foge esguia

E sei que um dia será o dia

De tê-la na minha alma

Rever como quem filma

Um vil maravilhar

O papel vai virar

Para onde dobrar

Vai pedir ao devir

Que carregue um menir

Pelo mar

O mar, o mar

Tem rasgos de teimosia

Só a si se contraria

Tão só no vício de euforia

Exige ao mundo uma graça

Vive de face sumida

Se revolve revolvida

Por quem tem no que se chama de vida

A sua intenção submersa

Viver aquém a farsa

Num vil maravilhar

O papel vai virar

Para onde dobrar

Vai pedir ao devir

Que carregue um menir

Pelo mar

O mar, o mar

O mar, o mar

Ik weet dat ze zich verstopt heeft

Door zoveel verdeelde handen

Maar aan sommigen twijfelt hij niet meer

Van de schreeuw die de achtergrond kalmeert

Ik weet dat door de donkere nacht

Dat vlucht uit de herinnering slank

En ik weet dat op een dag de dag zal zijn

Om jou in mijn ziel te hebben

Review als iemand die filmt

Een gemeen wonder

Het papier gaat draaien

waar te buigen

Zal de toekomst vragen

Die een menhir draagt

Aan Zee

De zee, de zee

Er zijn kenmerken van koppigheid

Alleen jij bent tegen

Zo alleen in de euforieverslaving

Vraag de wereld om genade

Woont met een vervaagd gezicht

als draaide draaide

Voor degenen die hebben wat leven wordt genoemd

Je ondergedompelde intentie

Wonen onder de farce

In een gemeen wonder

Het papier gaat draaien

waar te buigen

Zal de toekomst vragen

Die een menhir draagt

Aan Zee

De zee, de zee

De zee, de zee