The Balancing Act - Cool Hand Luke

I’ve got to climb to the top

Never stop, until I reach it

Until I feel that I’m good

And that I’m in control

Of life and my thought

When I’m not, I still preach it

Because they’re all going to see

If I start to fall or lose control

I’m losing control… of this

I’ve been balancing on suspended pianos

And trying to appear composed

It makes the loudest noise when they begin to crash

With eyes on me, I force a laugh

You come to me and set me free

I cross arms across my chest

This is not a gift I can accept

But I appreciate the sentiment

I’ve worked too hard for rightousness

To just lay down while you hand me this

And put my faith in something you call grace… from you

I’ve been lost inside a cave without a lantern

At every sound I start to run

I feel my way around the dark without a pattern

If I would wait you’d come

To rescue me and show the way

I cross arms across my chest

This is not a gift I can accept

But I appreciate the sentiment

I’ve worked too hard for rightousness

To just lay down while you hand me this

And put my faith in something you call grace… from you

I’ve been trying to learn what is from you

Because I’ve been trying to earn what is freely given

Every sound that you

Try to just refuse

Does it give and take?

Keeps it in my face

And tell me that this blood

Was shed in vain

Ik moet naar de top klimmen

Nooit stoppen, totdat ik het heb bereikt

Totdat ik voel dat ik goed ben

En dat ik de baas ben

Van het leven en mijn gedachten

Als ik dat niet ben, predik ik het nog steeds

Omdat ze het allemaal gaan zien

Als ik begin te vallen of de controle verlies

Ik verlies de controle… hierover

Ik balanceerde op hangende piano's

En proberen gecomponeerd te lijken

Het maakt het hardste geluid wanneer ze beginnen te crashen

Met ogen op mij gericht, forceer ik een lach

Je komt naar me toe en maakt me vrij

Ik kruis mijn armen over mijn borst

Dit is geen cadeau dat ik kan accepteren

Maar ik waardeer het sentiment

Ik heb te hard gewerkt voor gerechtigheid

Om gewoon te gaan liggen terwijl je me dit geeft

En stel mijn geloof in iets wat jij genade noemt... van jou

Ik ben verdwaald in een grot zonder lantaarn

Bij elk geluid begin ik te rennen

Ik voel mijn weg in het donker zonder patroon

Als ik zou wachten, zou je komen

Om me te redden en de weg te wijzen

Ik kruis mijn armen over mijn borst

Dit is geen cadeau dat ik kan accepteren

Maar ik waardeer het sentiment

Ik heb te hard gewerkt voor gerechtigheid

Om gewoon te gaan liggen terwijl je me dit geeft

En stel mijn geloof in iets wat jij genade noemt... van jou

Ik heb geprobeerd te leren wat van jou is

Omdat ik heb geprobeerd te verdienen wat gratis wordt gegeven

Elk geluid dat je

Probeer gewoon te weigeren

Is het geven en nemen?

Houdt het in mijn gezicht

En vertel me dat dit bloed

Werd tevergeefs afgeworpen