Sinuca -

Nunca se isole

Nunca se isole na mente

Já faz algum tempo que eu penso por mim

Que eu penso no fim, assim vim

Refém da minha mente num jogo de cartas

Pelas próprias lentes regadas de mágoa

É foda chapa… Quando vi to chapa…

Essa porra não bate, me embate de frente

Me deixa descrente, perdendo minhas cartas calmas

Já se foi um pedaço da alma

Quando eu vi só me deixou os traumas

Dessa vida cabulosa, parte da prosa

Impede minha volta e vê que não embaça

É um beck e um vinho na taça

Disfarça mas, não ameaça mais

Hoje em dia parte a lorota, vai

Só me impede a paz

E tudo abaixo do ego, desprezo

Sem rumo pra tomar de melodia, é sincero

Não me encaixo nessa linha nada divina

Isso pouco me alucina, mais que pouco me ensina

É foda pra quem é sério

Minha mente virou o mistério

Me falaram pra trocar, pra de tudo se vingar

Que minha paz nunca vai tá no verdadeiro lar

Mas eu tava pensando, mano

Quantas revoltas precisamos pra se auto afirmar

De poucos devaneios só pra se subestimar

Isso não vai acabar, tão cedo pra rimar

Nessa vida inteira que não dá pra acostumar

Então me acalma ao nada, a viagem foi vaga parça

Quem sabe um dia tudo isso passa

Bad bate, noite cai, olhando a lua cheia

Enquanto eu viajo nos meus desejos, tem bico na espreita

Absorvo mudo os silêncios do mundo

Que parece que só eu escuto, respiro fundo

Só a paz eu busco…

São tragos e dores, caros amores

Que me alucinam horrores pra cá e eu

Trato meus podres, trago-te flores

Pois te amenizam e me fazem lembrar que

Que eu nunca quis e não quero tá lá

Que a vida é pouca, de sentido de oca

E que a mente tá muito mais louca pra cá

Mas cê pode pa, mina vem cá

Olha no meu olho e me faz prometer:

Por mais que eu perca e me perca na vida

E que a vida me perca eu não perco você, vai

Hoje tá foda e amanhã também vai ser

Será que eu sou louco?

Ou ser loco é ser só diferente?

Busquei meu lugar em corpos, em bar

Em trocos, venenos, biqueiras e lá

Fui me perguntar, porque é que será

Que eu vejo isso tudo de outra maneira?

E eu puto com tudo me oculto nas beiras

Te escuto, mas mudo, de luto, cabreiro

São furtos meus surtos, ocultos, no espelho

E eu luto e apuro meus olhos vermelhos

Sepa que eu me lembro bem

Já faz um tempo, quem

Perde o momento e com tudo que tem

Poucos que veem, loucos, porém

Me vejo além nós já tamo em dezembro

E é desde janeiro que eu já não to bem

Mais uma noite densa, e a noite não passa

Puxo a fumaça e meus tragos de morte

Me deixam mais sóbrio na madrugada

Pensa na treta mano, pensa no moio mano

Por isso eu fecho meu olho e me vejo no jogo

Umas mil coisas que me passam na cabeça

Cê acha que é fácil ganhar recompensa

Pensa, densa, prensa, tenta

Que mente fraca num aguenta

Brigo com a mente que cega, confunde, tá certa ou ilude?

Me sinto mais personagem no show de Truman…

Isoleer jezelf nooit

Isoleer jezelf nooit in je geest

Ik denk al een tijdje voor mezelf

Dat ik aan het einde denk, zo ben ik gekomen

Gijzelaar van mijn geest in een kaartspel

Door de lenzen zelf bewaterd met verdriet

Het is een geweldige kerel... Toen ik deze man zag...

Deze shit raakt niet, het raakt me frontaal

Laat me in ongeloof achter en verlies mijn kalme kaarten

Een stukje van de ziel is al weg

Toen ik het zag, liet het me met een trauma achter

Van dit gruizige leven, onderdeel van het proza

Voorkom mijn terugkeer en zorg ervoor dat het niet beslaat

Het is een drankje en wijn in het glas

Vermommen maar niet langer bedreigen

Tegenwoordig breekt de ophef, gaat

Vrede houdt me alleen maar tegen

En alles onder het ego, minachting

Zonder richting om de melodie op te nemen, is het oprecht

Ik pas niet in dat rijtje, niets goddelijks

Dit kleine hallucineert me, leert me meer dan weinig

Het is fuck voor degenen die serieus zijn

Mijn geest werd het mysterie

Ze zeiden dat ik moest veranderen, wraak moest nemen op alles

Dat mijn vrede nooit in het ware thuis zal zijn

Maar ik zat te denken, maat

Hoeveel opstanden hebben we nodig om onszelf te bevestigen

Een paar dagdromen om jezelf te onderschatten

Het zal niet eindigen, te vroeg om te rijmen

In dit hele leven waar je maar niet aan kunt wennen

Dus het kalmeert me, de reis was vaag

Wie weet gaat dit allemaal ooit voorbij

Slechte klappen, de nacht valt, kijken naar de volle maan

Terwijl ik reis in mijn verlangens, is er een snavel op jacht

Ik absorbeer stilletjes de stiltes van de wereld

Het lijkt erop dat alleen ik luister, ik haal diep adem

ik zoek alleen rust...

Het zijn zwaluwen en pijnen, lieve liefdes

Die hallucinerende verschrikkingen hier en ik

Ik behandel mijn rot, ik breng je bloemen

Omdat ze je kalmeren en me daaraan herinneren

Dat heb ik nooit gewild en ik wil er niet zijn

Dat leven is kort, in holle zin

En dat de geest hier veel gekker is

Maar je kunt pa, de mijne komen hier

Kijk me in de ogen en laat me beloven:

Zoveel als ik mezelf verlies en verlies in het leven

En moge het leven mij verliezen, ik zal jou niet verliezen, ga

Vandaag is cool en morgen ook

Ben ik gek?

Of is gek zijn gewoon anders zijn?

Ik zocht mijn plek in lichamen, in bars

In kleingeld, vergif, neuskappen en daar

Ik ging mezelf afvragen, waarom zou het zijn

Dat ik het allemaal anders zie?

En ik neuk met alles wat ik in de randen verstop

Ik hoor je, maar ik ben stil, in rouw, geitenhoeder

Mijn uitbraken zijn diefstallen, verborgen, in de spiegel

En ik vecht en scherp mijn rode ogen

Sepa dat herinner ik me nog goed

Het is een tijdje geleden, wie

Verlies het moment en met alles wat je hebt

Weinigen die zien, gek echter

Ik kijk verder, we zitten alweer in december

En het is al sinds januari dat ik me niet lekker voel

Nog een dichte nacht en de nacht gaat niet voorbij

Ik trek aan de rook en mijn dood drinkt

Ze maken me nuchterder bij zonsopgang

Denk aan de bullshit bro, denk aan de moio bro

Daarom sluit ik mijn ogen en zie mezelf in het spel

Duizend dingen die door mijn hoofd gaan

Denk je dat het makkelijk is om een ​​beloning te verdienen

Denk na, verdicht, druk, probeer

Wat een zwakke geest kan er niet tegen

Ik vecht met de geest die verblindt, verwart, klopt of misleidt?

Ik voel me meer een personage uit de Truman-show...