Scoundrel - Contender

The sins of the son mirror all the father’s moves

I have his nose, his ears, his eyes, his ability to lie straight faced to you

Being chased every day by this burning effigy

Stitching one lip to the next, instead of bringing about familial shame

Smell of gin and sin, lipstick across your chin

In a shade our mother would never wear

Trust now lost like youth, fiction eclipsed truth

Escapism, my new religion now

Birthday party absentee, fifth year abandoning me

And the candles burn out deep into a stale cake no one will ever eat

Dial tones pierced everything, called me into a nightmare

The only one left standing

Does silence mean you don’t care?

Don’t kiss goodnight, don’t tuck me in, I know where you’ve been

A cheek that forever turns

No longer

De zonden van de zoon weerspiegelen alle bewegingen van de vader

Ik heb zijn neus, zijn oren, zijn ogen, zijn vermogen om recht voor je te liggen

Elke dag achtervolgd worden door deze brandende beeltenis

De ene lip aan de andere hechten, in plaats van familiale schaamte teweeg te brengen

Geur van jenever en zonde, lippenstift op je kin

In een schaduw die onze moeder nooit zou dragen

Vertrouwen nu verloren als jeugd, fictie overschaduwde waarheid

Escapisme, nu mijn nieuwe religie

Verjaardagsfeestje afwezig, vijfde jaar verlaat me

En de kaarsen branden diep uit in een muffe cake die niemand ooit zal eten

Kiestonen doorboorden alles, riepen me in een nachtmerrie

De enige die overeind is gebleven

Betekent stilte dat het je niets kan schelen?

Kus geen welterusten, stop me niet in, ik weet waar je bent geweest

Een wang die voor altijd draait

Niet langer