Carousel -

The cold sun shines in springtime, I’m in the autumn of my years,

My failing eyes gaze to far horizons, of an old man’s memories,

And how the place has changed

How the place has changed.

Over there I used to climb trees, and over there I went to school,

But who listens to tales of an old man?

Anachronistic fool!

And all I have, to keep me company,

Is the memory of friends dead long ago.

And all I have, to keep me company,

Where have my friends gone?

Where have my friends gone?

A moment lasts forever, if it’s carried n the heart,

But the tragedy of circumstance meant our lives were spent apart,

The unfulfilled longing of my youth is with me still,

Was it yesterday?

Was it yesterday?

The coming of age is not the coming of wisdom,

Experience destroys my sense of mystery.

I find myself spinning as I go back in time,

A carousel carries me leaving behind,

An old man who’s waving, I see him,

The old man is me.

I feel to my stomach, that feeling you get,

As I see all the faces I’d never forget,

Yet I concentrate hard,

But I can’t seem to remember you.

I can’t remember, help me remember,

Remember you.

A mist is enveloping all I can see,

But I sense something moving as the mist starts to clear,

I hold out my hand and a light throws your face into view.

Now I’m yours,

Now you are mine,

Dreams can be real,

Joined as one forever,

We can never be apart.

De koude zon schijnt in de lente, ik ben in de herfst van mijn jaren,

Mijn falende ogen staren naar verre horizonten, naar de herinneringen van een oude man,

En hoe de plaats is veranderd?

Hoe de plaats is veranderd.

Daar klom ik in bomen, en daar ging ik naar school,

Maar wie luistert er naar verhalen over een oude man?

Anachronistische dwaas!

En alles wat ik heb, om me gezelschap te houden,

Is de herinnering aan vrienden lang geleden dood.

En alles wat ik heb, om me gezelschap te houden,

Waar zijn mijn vrienden gebleven?

Waar zijn mijn vrienden gebleven?

Een moment duurt voor altijd, als het door het hart wordt gedragen,

Maar de tragedie van de omstandigheden betekende dat onze levens apart werden doorgebracht,

Het onvervulde verlangen van mijn jeugd is nog steeds bij mij,

Was het gisteren?

Was het gisteren?

Het volwassen worden is niet het komen van wijsheid,

Ervaring vernietigt mijn gevoel voor mysterie.

Ik merk dat ik draai terwijl ik terug in de tijd ga,

Een carrousel draagt ​​me achterlatend,

Een oude man die zwaait, ik zie hem,

De oude man ben ik.

Ik voel in mijn maag, dat gevoel dat je krijgt,

Als ik alle gezichten zie die ik nooit zou vergeten,

Toch concentreer ik me hard,

Maar ik kan me je blijkbaar niet herinneren.

Ik kan het me niet herinneren, help me het te onthouden,

Herinner jou.

Een mist omhult alles wat ik kan zien,

Maar ik voel iets bewegen als de mist begint op te trekken,

Ik steek mijn hand uit en een licht werpt je gezicht in het zicht.

Nu ben ik van jou,

Nu ben je van mij,

Dromen kunnen echt zijn,

Voor altijd verbonden als één,

We kunnen nooit uit elkaar zijn.