Cold Hands -

Come to terms with light and dark.

The presence of one gives weight to the other,

And try not, not to break yourself.

This fight is not your last.

In youth, we praise the moon,

All the stories that we’re told

Our eyes, our skin, they gleam

Turned earth between our toes.

No looks exchanged the night is creeping at our feet.

We pierce the air with warmth,

Every word that we speak.

We are infinite soil envies us.

The sky and sea will meet

But they’ll never touch.

You’re my confidante, my only one.

These numbered days the fight of moon and sun.

You don’t walk your path alone

It’s killing me to know,

That it’s killing you to go

Head first into the night

We will make our escape unknown

If they want, they’ve got a fight

Our eyes against the night

We won’t turn back

It gets harder to breathe with the

Time placed between our hands;

That last time that we spoke.

Well we’re older now and though it hurts,

No taking back, I meant every word I wrote.

We’ve encompassed a notion

That our eyes are all tired

But the truth spans an ocean:

The shadows conspire.

So consult the writings

Our journey is not a waste

Though the end is inviting

Refer to the start of the page.

They would have

us become

silhouettes,

but I will not

be moved to

a state of

hopelessness

and constant

Loss.

You don’t walk your path alone

It’s killing me to know

That it’s killing you to go

Head first into the night

We will make our escape unknown

If they want, they’ve got a fight

Our eyes against the night

We won’t turn back

Kom in het reine met licht en donker.

De aanwezigheid van de een geeft gewicht aan de ander,

En probeer jezelf niet te breken.

Dit gevecht is niet je laatste.

In de jeugd prijzen we de maan,

Alle verhalen die ons worden verteld

Onze ogen, onze huid, ze glanzen

Draaide aarde tussen onze tenen.

Geen blikken uitgewisseld, de nacht kruipt aan onze voeten.

We doorboren de lucht met warmte,

Elk woord dat we spreken.

We zijn oneindige bodem benijdt ons.

De lucht en de zee zullen elkaar ontmoeten

Maar ze zullen elkaar nooit raken.

Jij bent mijn vertrouwelinge, mijn enige.

Deze genummerde dagen het gevecht van maan en zon.

Je pad bewandel je niet alleen

Het doet me pijn om te weten,

Dat het je doodt om te gaan

Ga eerst de nacht in

We zullen onze ontsnapping onbekend maken

Als ze willen, hebben ze ruzie

Onze ogen tegen de nacht

We keren niet terug

Het wordt moeilijker om te ademen met de

Tijd geplaatst tussen onze handen;

Die laatste keer dat we elkaar spraken.

Nou, we zijn nu ouder en hoewel het pijn doet,

Geen terugname, ik meende elk woord dat ik schreef.

We hebben een begrip omvat

Dat onze ogen allemaal moe zijn

Maar de waarheid overspant een oceaan:

De schaduwen spannen samen.

Raadpleeg dus de geschriften

Onze reis is geen verspilling

Hoewel het einde uitnodigend is

Raadpleeg het begin van de pagina.

Dat zouden ze hebben

wij worden

silhouetten,

maar ik zal niet

worden verplaatst naar

een staat van

hopeloosheid

en constant

Verlies.

Je pad bewandel je niet alleen

Het doet me pijn om het te weten

Dat het je doodt om te gaan

Ga eerst de nacht in

We zullen onze ontsnapping onbekend maken

Als ze willen, hebben ze ruzie

Onze ogen tegen de nacht

We keren niet terug