Sierpień - Coma

Lato wybuchło z całych sił

W knajpach dziewczęta piją sok

Chłopcom nie było nigdy wstyd

Poprzez dym chwytać ich młody wzrok

Droga wymyka się spod stóp

Miasto przechyla się przez mrok

Meteoryty suną w dół

Rozmyła się w kolejną noc granica snu

W niedorzeczności naszych ciał

W zaprzepaszczonej ciszy serc

Doczekaliśmy wrzasku dnia

Taki wstyd zdarza się tylko raz

Za kryształową ścianą słów

Za nieprzebytym lasem kłamstw

Chowa się ze mną dobry duch

Pod niebem wiatr pogania los, zatacza łuk

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba!

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, trzeba…

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, tak trzeba…

De zomer brak uit met al zijn macht

Meisjes drinken sap in pubs

De jongens schaamden zich nooit

Vang hun jonge ogen door de rook

De weg glijdt onder mijn voeten vandaan

De stad leunt door de duisternis

Meteorieten glijden naar beneden

De grens van de slaap vervaagde de volgende nacht

In de absurditeiten van ons lichaam

In de verspilde stilte van harten

We leefden om de schreeuw van de dag te zien

Deze schaamte komt maar één keer voor

Achter de kristallen muur van woorden

Achter het ondoordringbare woud van leugens

Een goede geest verbergt zich bij mij

De wind slingert het lot onder de hemel, maakt een boog

Perfect verdwijnende tijd

Perfect en er is niets

Ik ga nog verder alleen

Ga nog verder!

Je moet!

Je moet!

Perfect verdwijnende tijd

Perfect en er is niets

Ik ga nog verder alleen

Ga nog verder!

Je moet!

Je moet, je moet...

Perfect verdwijnende tijd

Perfect en er is niets

Ik ga nog verder alleen

Ga nog verder!

Je moet!

Je moet, je moet...