Zombie al Carrefour - Coma_Cose

Tra un amaro che finisce con il bis

E una pastiglia che comincia con la x

Lascio fuori nel bidone dell’Humana la mia buona volontà

Che l’ho già usata troppo

La maledico da quanto mi limita

Dentro solo anziani e spacciatori (E tossici)

E muratori in sosta, direzione Milanofiori

Tengo gli occhi bassi come le frequenze dentro ai cessi dei locali

Mi rimbomba ancora tutto

Quindi il silenzio qui non è poi così brutto

Ho sentito soltanto il bisogno di fare (Eh)

Qualcosa di buono, qualcosa di normale (Normale)

Pur di non ritornare a casa, dove vivono i sensi di colpa

Ho preferito lasciarli da soli

Come si fa coi genitori quando si cresce

Per poi trovarsi alle cinque tra gli zombie al Carrefour

Ora che dovrei ssere fuori a festggiare (Yeh)

A urlare come fanno i ragazzi

Mi andrebbe bene anche vomitare

E imparare a lasciare o a essere lasciati

A perdonare tutto, ad asciugare il male

Con un amico buono come il pane

Col prosciutto

Ho sentito soltanto il bisogno di fare (Eh)

Qualcosa di buono, qualcosa di normale (Normale)

Pur di non ritornare a casa, dove vivono i sensi di colpa

Ho preferito lasciarli da soli

Come si fa coi ricordi peggiori quando si cresce

Perché fare la spesa a me fa stare bene

Perché mi fa pensare a quando la facevamo insieme (Insieme)

Perché ora che stai meglio, sento che mi devo prendere un po' più cura di me

Sempre che ci riesco

Adesso pago ed esco

Fuori c'è un’alba splendida

Tussen een bittertje dat eindigt met een toegift

Het is een tablet die begint met een x

Ik laat mijn goede wil achter in de Humana-bak

Dat ik het al te veel heb gebruikt

Ik vervloek haar voor wat ze me beperkt

Binnen alleen oude mensen en drugsdealers (en junkies)

En metselaars geparkeerd, richting Milanofiori

Ik houd mijn ogen neergeslagen zoals de frequenties in de toiletten van de clubs

Alles echoot nog steeds voor mij

Dus de stilte hier is zo slecht nog niet

Ik voelde gewoon de behoefte om te doen (Eh)

Iets goeds, iets normaals (Normaal)

Om niet naar huis te gaan, waar schuldgevoelens leven

Ik liet ze liever met rust

Hoe ga je om met ouders als je groot bent?

Om dan om vijf uur tussen de zombies te zijn bij Carrefour

Nu ik zou moeten feesten (Yeh)

Schreeuwen zoals kinderen doen

Ik zou ook goed zijn met overgeven

En leer om te vertrekken of achtergelaten te worden

Om alles te vergeven, om het kwaad te drogen

Met een vriend zo goed als brood

Met ham

Ik voelde gewoon de behoefte om te doen (Eh)

Iets goeds, iets normaals (Normaal)

Om niet naar huis te gaan, waar schuldgevoelens leven

Ik liet ze liever met rust

Hoe doe je het met de slechtste herinneringen als je opgroeit?

Omdat winkelen me een goed gevoel geeft

Omdat het me doet denken aan toen we het samen deden (Samen)

Want nu je beter bent, heb ik het gevoel dat ik wat meer voor mezelf moet zorgen

Zolang ik kan

Nu betaal ik en ga naar buiten

Buiten is er een prachtige zonsopgang