Guerre Fredde - Coma_Cose, Stabber

La tua solitudine

Sai, è perfetta così

E lo capirai (Lo capirai)

Negli occhi avevi così tanta umanità

Che se avessi pianto sulla luna

L’avresti colonizzata

Altro che russi o americani, altro che sonde

Le nostre guerre fredde riscaldate al microonde

Per non morire di fame, te li ricordi bene

Quei giorni con i crampi nello stomaco

E addominali contratti

Come quelli che a noi, lo sai

Non ci rinnovano mai

Qui nella mia città c'è una astronave fascista (Ah)

Una sala da ballo tutta fatta di marmo

Dove chi si saluta balla l’ultimo tango

E far sembrare così facile (Eh)

Dirsi: «Ciao», «Arrivederci», oppure: «Addio»

Sopra un binario

Io che non so chiudermi la bocca

Figurati un sipario

La tua solitudine

Sai, è perfetta così

E lo capirai

Malgrado l’inquietudine

Delle tue scelte stupide (Eh)

Che anche se arrivi al culmine

La vita dura un fulmine, eh (Dai)

Dai, alzati dal letto (Yeah)

Collega il petto (Ah) coi cinque sensi

Guarda lo specchio (Ehi)

Chi c'è riflesso?

(Ehi) Due occhi persi (Ehi)

Come gli amici, come un bel ricordo

E non pensare oggi cosa metto

Pensa oggi cosa tolgo, e poi

Esci fuori, urlalo al mondo

Che sei diverso (Che sei diversa)

Arriva in fondo ad ogni sfida

E lascia indietro ogni bara

Come quando il sole cala

E la tua ombra si allontana

Basterebbe dirsi

La tua solitudine

Sai, è perfetta così

E lo capirai (Yeah)

Malgrado l’inquietudine

Delle tue guerre stupide (Eh)

Che anche se arrivi al culmine

La vita dura un fulmine

Avrei voluto solamente (Ah)

Che mi dicessero fa niente (Eh)

Magari un matto alla stazione

Oppure con una canzone

La tua solitudine è perfetta, ah-ah

La tua solitudine è perfetta

jouw eenzaamheid

Weet je, dat is perfect

En je zult het begrijpen (je zult het begrijpen)

Je had zoveel menselijkheid in je ogen

Wat als ik huilde op de maan?

Je zou het hebben gekoloniseerd

Anders dan Russen of Amerikanen, anders dan sondes

Onze koude oorlogen opgewarmd in de magnetron

Om niet te verhongeren, herinner je je ze goed

Die dagen met buikkrampen

En strakke buikspieren

Zoals die van ons, je weet wel

Ze vernieuwen ons nooit

Hier in mijn stad is er een fascistisch ruimteschip (Ah)

Een balzaal volledig gemaakt van marmer

Waar degenen die elkaar begroeten de laatste tango dansen

En laat het er zo gemakkelijk uitzien (Eh)

Zeg: "Hallo", "Tot ziens" of "Tot ziens"

Boven een track

Ik die niet weet hoe ik mijn mond moet houden

Stel je een gordijn voor

jouw eenzaamheid

Weet je, dat is perfect

En je zult het begrijpen

Ondanks de rusteloosheid

Van je domme keuzes (Eh)

Dat zelfs als je de top bereikt

Het leven duurt een bliksemschicht, huh (Kom op)

Kom op, kom uit bed (Ja)

Verbind de borst (Ah) met de vijf zintuigen

Kijk in de spiegel (Hey)

Wie wordt weerspiegeld?

(Hey) Twee verloren ogen (Hey)

Als vrienden, als een goed geheugen

En denk niet wat ik vandaag draag

Bedenk vandaag wat ik opstijg, en dan

Kom naar buiten, schreeuw het naar de wereld

Dat je anders bent (dat je anders bent)

Kom tot de bodem van elke uitdaging

En laat elke kist achter

Zoals wanneer de zon ondergaat

En je schaduw beweegt weg

Het zou genoeg zijn om te zeggen

jouw eenzaamheid

Weet je, dat is perfect

En je zult het begrijpen (Ja)

Ondanks de rusteloosheid

Van je stomme oorlogen (Eh)

Dat zelfs als je de top bereikt

Het leven duurt een bliksemschicht

Ik wilde gewoon (Ah)

Wat zeggen ze tegen mij (Eh)

Misschien een gek op het station

Of met een liedje

Jouw eenzaamheid is perfect, ha-ha

Jouw eenzaamheid is perfect