Discoteche abbandonate - Coma_Cose

Siamo le discoteche abbandonate

Scheletri di cattedrali

Nascoste sotto ai rovi

Così bene che non ci trovi

Alle uscite delle provinciali

Siamo le discoteche abbandonate

Luoghi poco sicuri

Coi vetri per terra

Con in cessi divelti

E con i cazzi sui muri

E ora che manca il tetto

Su queste americane

Che cosa appenderemo?

Le stelle dell’estate ormai lontana

E accenderemo un fuoco se fa buio

E se non c'è corrente, casomai

Ci basterà un tamburo

Ma che misericordia

Dall’alto la consolle ora è ferraglia

Ci guarda come un crocifisso sopra alla lavagna

Dai tempi della scuola

La solita morale (La solita morale)

Peccati da non fare

Rubare e poi scappare

L’effimero scompare

Mentre un berlusconismo interstellare

A caccia di miserie

Si lascia indietro solo le macerie

Di quelle discoteche abbandonate

In cui eravamo liberi

Il mito di una generazione in un vicolo cieco

Ma che spreco

E tu lo senti l’eco?

(Lo senti l’eco? Lo senti l’eco? Lo senti l’eco?)

Di quelle discoteche abbandonate

Negli angoli della memoria

La prova che qualcosa si è distrutto

Ma il tempo fa un errore

E questo errore è perdonare tutto

Quindi perdono tutto, oggi

Io mi perdono tutto, oggi

Anche il mio lato brutto, oggi

Domani non lo so

Se mi perdonerò

Wij zijn de verlaten discotheken

Skeletten van kathedralen

Verborgen onder de braamstruiken

Zo goed dat je ons niet kunt vinden

Bij de provinciale uitgangen

Wij zijn de verlaten discotheken

Onveilige plaatsen

Met glas op de grond

Met ontwortelde toiletten

En met de hanen aan de muren

En nu het dak er niet meer is

Op deze Amerikanen

Wat gaan we ophangen?

De sterren van de zomer zijn nu allang verdwenen

En we maken een vuurtje als het donker wordt

En als er geen stroom is, voor het geval dat

We hebben alleen een trommel nodig

Maar wat een genade?

Van bovenaf is de console nu schroot

Hij kijkt ons aan als een kruisbeeld op het bord

Vanaf schooltijd

De gebruikelijke moraal (De gebruikelijke moraal)

Zonden om niet te doen

Stelen en dan ontsnappen

Het kortstondige verdwijnt

Terwijl een interstellaire Berlusconi

Op jacht naar ellende

Alleen het puin blijft achter

Van die verlaten discotheken

waarin we vrij waren

De mythe van een generatie in een doodlopende straat

Maar wat een verspilling

En hoor je de echo?

(Hoor je de echo? Hoor je de echo? Hoor je de echo?)

Van die verlaten discotheken

In de hoeken van het geheugen

Bewijs dat er iets is vernietigd

Maar de tijd maakt een fout

En deze fout is alles vergeven

Dus ik verlies alles vandaag

Ik vergeef mezelf alles vandaag

Zelfs mijn slechte kant vandaag

Ik weet het niet morgen

Als ik mezelf zal vergeven