Sulphur -

A light by a lonely night

Traces on my face a frame

It was not a lie

What we feared finally came

The ruins outside are iced

Covered by this morning trail

Like sulphur I’m lying

On the ground

Just gloom and emptiness

Stains of blue shroud this drowning veil

Eerie whispers summon our end

All reason now seems to fade away

No one saw the source of Hate

Expanding like a plague worldwide

Our once serene genesis

Turned into a nightmare so wild

No I won’t fear the scars

I’ll face the dark in its full shape

I’m still alive

My blood still drives me to stand

A force calls me from afar

A voice bound to my own fate

Life may cease, but hope will never die

One by one, you’ll recover your name

The blaze in your heart will never shade

Your body you’ll leave for another state

On the other side, we’ll meet again

We will prevail

Een licht bij een eenzame nacht

Sporen op mijn gezicht een frame

Het was geen leugen

Wat we vreesden, kwam eindelijk

De ruïnes buiten zijn bevroren?

Gedekt door deze ochtendroute

Als zwavel lieg ik

Op de grond

Alleen maar somberheid en leegte

Blauwe vlekken omhullen deze verdrinkingssluier

Griezelige fluisteringen roepen ons einde op

Alle reden lijkt nu te vervagen

Niemand zag de bron van Hate

Wereldwijd uitbreiden als een pest

Onze eens zo serene ontstaansgeschiedenis

Veranderd in een nachtmerrie zo wild

Nee, ik ben niet bang voor de littekens

Ik ga de duisternis tegemoet in zijn volledige vorm

Ik leef nog

Mijn bloed drijft me nog steeds om op te staan

Een leger roept me van ver

Een stem gebonden aan mijn eigen lot

Het leven kan ophouden, maar de hoop zal nooit sterven

Eén voor één herstel je je naam

De gloed in je hart zal nooit verduisteren

Je lichaam vertrek je naar een andere staat

Aan de andere kant zien we elkaar weer

We zullen zegevieren