Trip Down Memory Lane - Cobretti

What once attracted attention

Cannot stain the shades of grey

The last impressing moment

Is more than far away

There´s no will to change

He doesn´t really want to take the risk to stray

Lost all ambition

And waits for better days

On the pictures is settled dust

And the trophies lightly rust

He´s waiting for the phone to ring

He never wanted to be the second string

There was so much to come (in his life)

Now he is all alone

Everything was calm and warm

Now he´s chilled to the bone

Commited to the glorious past

He´s rotting fast

Mindtrapped in yesterday

Nobody takes his doubts away

He never learned to change the lane

Now he´s gone chronically insane

Only the memorys will last

The addiction to monotony

Is what keeps him alive

He´s searching blindfolded for the key

That will unchain his heart

And light the dark

Wat ooit de aandacht trok

Kan geen vlekken maken op de grijstinten

Het laatste indrukwekkende moment

Is meer dan ver weg

Er is geen wil om te veranderen

Hij wil niet echt het risico nemen om af te dwalen

Alle ambitie kwijt

En wacht op betere dagen

Op de foto's is stof neergedaald

En de trofeeën roesten lichtjes

Hij wacht tot de telefoon overgaat

Hij wilde nooit de tweede snaar zijn

Er was zoveel te komen (in zijn leven)

Nu is hij helemaal alleen

Alles was kalm en warm

Nu is hij verkleumd tot op het bot

Toegewijd aan het glorieuze verleden

Hij rot snel

Mindtrapped gisteren

Niemand neemt zijn twijfels weg

Hij heeft nooit geleerd om van baan te veranderen

Nu is hij chronisch krankzinnig geworden

Alleen de herinneringen zullen blijven

De verslaving aan eentonigheid

Is wat hem in leven houdt

Hij zoekt geblinddoekt naar de sleutel

Dat zal zijn hart ontketenen

En verlicht het donker