Once Against - Coaxial

Whatever the fuck I am homicide through category

Sophisticated mythology confuses me, my desire

Is the anti-battle fire that’s why I know that the cancoon

In the sky holds in a material waste from a material world

That is melting my face, so in order to keep pace I must replace

My skin, mimicking reptilia in the wastelands high-necking the poisons

A robot I think not, there’s no more cold hearts in hibernation

Is there healthiness in darkness because the cold seek light

Once against once against I must fight!

Because he’s ugly he must be evil

Whose program claimed to be less cerebral

In a climax that left behind the people

A hidden visage uttered the words, was it god, was it her

Slightly perturbed, perverted, reversed, rearranged and inserted

This body’s the vessel that’s taken the mind skin possessing

The freedom of conviction gone blind, a colorless mother

With tentacles and a bloodless lover

In a dream the opposite of light beams shadowpole

Shiny stencil sharpened knife don’t let them get ahaead

Damn it!

It’s not right once against once against you’ll have to fight!

The entrance to nowhere reflections of the suns glare disappearing

Beyond the door something in the darkness that becomes nothing anymore

They envelope themselves in pride the demons, the demons that humans hide

There yours a host for the scavenge created by there patterns

If the brain drips leaks secret the sweets that rats drink

Underminding a conscience of unhealthy links

A manner that’s grown to be contested by the opposing forces

Becoming infested with one word spoken a hidden opportunity

To slice 'em open was it words staggering along the path

Once again they begin to laugh once against!

Wat de fuck ik ook ben, moord via categorie

Geavanceerde mythologie brengt me in de war, mijn verlangen

Is het anti-gevechtsvuur daarom weet ik dat de kanon

In de lucht bevat een materiële verspilling van een materiële wereld

Dat doet mijn gezicht smelten, dus om gelijke tred te houden, moet ik vervangen

Mijn huid, die reptilia nabootst in de woestenijen en de gifstoffen opheft

Een robot denk ik niet, er zijn geen koude harten meer in winterslaap

Is er gezondheid in de duisternis omdat de kou licht zoekt?

Eens tegen eens tegen ik moet vechten!

Omdat hij lelijk is, moet hij wel slecht zijn

Wiens programma beweerde minder cerebraal te zijn?

In een climax die de mensen achterliet

Een verborgen gezicht sprak de woorden, was het god, was het haar?

Enigszins verstoord, pervers, omgekeerd, herschikt en ingevoegd

Dit lichaam is het vat dat de huid van de geest heeft ingenomen

De vrijheid van veroordeling is blind geworden, een kleurloze moeder

Met tentakels en een bloedeloze minnaar

In een droom het tegenovergestelde van lichtstralen shadowpole

Glanzend stencil geslepen mes laat ze niet opschieten

Verdorie!

Het is niet goed één keer tegen één keer tegen je zult moeten vechten!

De ingang naar nergens reflecties van de schittering van de zon verdwijnen

Voorbij de deur iets in de duisternis dat niets meer wordt

Ze omhullen zichzelf in trots de demonen, de demonen die mensen verbergen

Daar heb je een gastheer voor de opruiming die is gemaakt door hun patronen

Als de hersenen lekken, lekken geheim dan de snoepjes die ratten drinken

Een geweten van ongezonde links ondermijnen

Een manier die is uitgegroeid om te worden bestreden door de tegenkrachten

Besmeurd raken met één woord dat wordt uitgesproken, een verborgen kans

Om ze open te snijden waren het woorden die over het pad wankelden

Opnieuw beginnen ze een keer tegen te lachen!