Accept Your Insanity - Coaxial

There’s a spot in my heart that the sun can’t melt away

And a sight to my eyes that’s becoming burning decay

I would love to be in the arms of a woman who loved my child

Made the ocean swallow the world in one motion

When I brought the earth to life, thoughts…

Colliding comets combust, corroding the earth’s crust

Purifying the future with lust mine as well clean them gust with disgust

I’ll trust for the darkness of night, until the ambient light appears

Beckoning me to the mic, walking on a rope that’s tight

Keeping my balance so I won’t fall cause below me are the hungry jaws

Giving off a repulsive stench that makes my skin crawl

An imaginary beast that threatens my imagery

It’s protuberent eyes plague the entities a pure distortion

That sometimes frightens it’s creator, manifestation savage

Playing hide and seak throughout the cerebral passage

I’ve lost myself in my brain becoming a hybrid mix of the monsters that remain

«some of me still here?»

Yes I believe so, or it is I don’t know

Do you know what I mean?

When the asshole constructed this shit

They assumed we’d get along some songs are sung with sad tones

Others are sidewinding slapdrones minds blown by uttered syllables on mic phones

I shake souls and touch bones so leave me alone!

Let’s be normal and have a group hug, stereotype everyone just to show love

Stop it!

Cooperate with the humans don’t worry about what your losing

Because they haven’t gained shit paranormal spit, just a non-vacant body

Of trapped souls fighting each other for control of the mind

With multiple personalities fighting each other for the sense of understanding

But the launch pad it’s not in sight so the landing it won’t end Up, Right

Left, Down stairs in a hallway that’s unattached catch that

And a realization might be hatched if it’s over your head

It’s over my dead body, twitching mall happy smack the snobby

Broken cycles that regulate the sporadic, there’s a filmy substance that

Still repels the magic yet undescribed standing to die

In appreciation of life sacrifice, bloody knife

A hand still clenching his murdered wife, warning signs often

Register to late in those post-psychic analytical debates

Well aren’t they smart, spit out some more tranquilizing darts

I can’t tell my personalities apart when I am sober

If I’m dazed I’ll keep dreaming that it’s over

And reject the notion of being rejected although you and I

Are insane and the fact should be accepted

I’ll start by saying there’s a screw loose

Mu discursive style wanders like wild goose

Squeeze the rigor-mortis juice considered needed

By the appropriate parties among history’s deleted

(divided chimes) slightly off time, although you couldn’t hear me

Even if I spoke with signs, if everything’s a symbol

This is what I symbolize fuck civilized I’m passionate

Like the instinct of an animal clamp like a mandible

Dimension parallel to the six legs of the insects

Where the dreams connect, in the outer exoskeleton

Lies the skull of a moron that needed oxygen

Breath with chemicals, lets feed with chemicals breed by cubicle

Please recreate my clone

I miss the first ones company and no I feel alone!

What a demented paradox if reincarnation is real and earth is hell

And religion is created out of evil to give people a hope of escape

By being oppressed no matter how the skeletons dressed

They could beat a dead horse to death twice patchboard controlled corpses

Although we are not really rebellious we just fight to repel the evil forces

Instinctively gripping our nature’s courses but the dull witted

Well they aren’t even listening so I guess

I guess it’s not worth mentioning, am I insane or is everyone else crazy

Er is een plek in mijn hart die de zon niet kan wegsmelten

En een lust voor mijn ogen die brandend verval wordt

Ik zou graag in de armen zijn van een vrouw die van mijn kind hield

Zorgde ervoor dat de oceaan de wereld in één beweging opslokte

Toen ik de aarde tot leven bracht, gedachten...

Botsende kometen ontbranden, waardoor de aardkorst wordt aangetast

De toekomst zuiveren met lust de mijne en ze ook reinigen windvlaag van walging

Ik zal vertrouwen voor de duisternis van de nacht, totdat het omgevingslicht verschijnt

Me naar de microfoon wenken, lopen op een touw dat strak zit

Mijn evenwicht bewaren zodat ik niet val, want onder mij zijn de hongerige kaken

Een walgelijke stank afgeven waar mijn huid van gaat kruipen

Een denkbeeldig beest dat mijn beeld bedreigt

Zijn uitpuilende ogen plagen de entiteiten een pure vervorming

Dat beangstigt soms de schepper, de wilde manifestatie

Verstoppertje spelen door de hele cerebrale passage

Ik heb mezelf verloren in mijn brein en werd een hybride mix van de monsters die overblijven

"sommigen van mij zijn nog steeds hier?"

Ja, ik geloof van wel, of ik weet het niet

Weet je wat ik bedoel?

Toen de klootzak deze shit construeerde

Ze gingen ervan uit dat we met elkaar overweg zouden kunnen, sommige liedjes worden gezongen met droevige tonen

Anderen zijn zijdelingse slapdrones geesten die worden geblazen door geuite lettergrepen op microfoontelefoons

Ik schud zielen en raak botten aan, dus laat me met rust!

Laten we normaal zijn en een groepsknuffel houden, iedereen stereotyperen om liefde te tonen

Hou op!

Werk samen met de mensen, maak je geen zorgen over wat je verliest

Omdat ze geen paranormaal spuug hebben gekregen, alleen een niet-leeg lichaam

Van gevangen zielen die met elkaar vechten om de controle over de geest

Met meerdere persoonlijkheden die met elkaar vechten om het gevoel van begrip

Maar het lanceerplatform is niet in zicht, dus de landing zal niet eindigen

Links, Trap naar beneden in een gang die niet is vastgemaakt, vang dat op

En een realisatie kan uitkomen als het je te boven gaat

Het is over mijn lijk, een trillend winkelcentrum, een blije klap tegen de snobistisch

Gebroken cycli die de sporadische reguleren, er is een filmachtige substantie die

Weerstaat nog steeds de magie, maar onbeschreven staan ​​om te sterven

Uit waardering voor het offer van het leven, bloederig mes

Een hand die zijn vermoorde vrouw nog steeds vastklemt, vaak waarschuwingssignalen

Registreer je om laat in die post-psychische analytische debatten te komen

Nou, zijn ze niet slim, spuug nog wat kalmerende pijlen uit

Ik kan mijn persoonlijkheden niet uit elkaar houden als ik nuchter ben

Als ik versuft ben, blijf ik dromen dat het voorbij is

En verwerp het idee van afgewezen te worden, hoewel jij en ik

Zijn krankzinnig en het feit moet worden geaccepteerd

Ik zal beginnen met te zeggen dat er een schroef los zit

Mu-discursieve stijl dwaalt als een wilde gans

Pers het rigor-mortis-sap dat nodig wordt geacht

Door de juiste partijen onder de verwijderde geschiedenis

(verdeeld klokkenspel) beetje buiten de tijd, hoewel je me niet kon horen

Zelfs als ik met tekens spreek, als alles een symbool is

Dit is wat ik symboliseer fuck beschaafd ik ben gepassioneerd

Zoals het instinct van een dierenklem als een onderkaak

Afmeting evenwijdig aan de zes poten van de insecten

Waar de dromen verbinden, in het buitenste exoskelet

Ligt de schedel van een idioot die zuurstof nodig had

Adem met chemicaliën, laat voer met chemicaliën per hokje broeden

Maak mijn kloon opnieuw

Ik mis het gezelschap van de eersten en nee, ik voel me alleen!

Wat een demente paradox als reïncarnatie echt is en de aarde een hel?

En religie is uit het kwaad geschapen om mensen hoop op ontsnapping te geven

Door onderdrukt te worden, hoe de skeletten zich ook kleden

Ze kunnen een dood paard twee keer doodslaan met patchboard-gecontroleerde lijken

Hoewel we niet echt opstandig zijn, vechten we gewoon om de kwade krachten af ​​te weren

Instinctief de koersen van onze natuur aangrijpend, maar de domme mensen

Nou, ze luisteren niet eens, dus denk ik

Ik denk dat het niet het vermelden waard is, ben ik gek of is iedereen gek