Freefalling - Claudia Cazacu, Audrey Gallagher

Manchmal tr?

gt schon fr?

h am Morgen, der Tag ein schwarzes Kleid,

und du glaubst fast zu ertrinken, im Meer der Traurigkeit.

Manche Nacht geht nie zu ende, wird zur kleinen Ewigkeitdenn die angst kennt

keine grenzen, und Sehnsucht keine zeit.

Manchmal greifst du nach den Sternen,

der Himmel ist so nah, doch bevor du ihn ber?

hr?

n kannst, sind wieder Wolken

da.

Manchmal steigst du wie ein Vogel, ins erden schwere Licht.

Dann fliegst du bis in die Sonne, und verbrennst in ihrem Licht.

Einmal Wein und einmal Wasser, alles hier hat seine Zeit.

Jeder Tag kennt seine Tr?

nen, jede Nacht auch Einsamkeit.

Blumen die im Winter sterben, bringt der Sommer uns zur?

ck.

Und aus Traurigkeit und Abschied, da erbl?

ht ein neues Gl?

ck.

soms tr?

al vroeg?

h in de ochtend, de dag een zwarte jurk,

en je denkt dat je bijna verdrinkt in de zee van verdriet.

Sommige nachten eindigen nooit, worden een beetje eeuwigheid omdat angst het weet

geen grenzen, en verlangen naar geen tijd.

Soms reik je naar de sterren

De hemel is zo dichtbij, maar voordat je eroverheen komt?

Dhr?

n dat kan, er zijn weer wolken

daar.

Soms zweef je als een vogel in het zware licht.

Dan vlieg je de zon in en verbrand je in zijn licht.

Eens wijn en eens water, alles heeft hier zijn tijd.

Elke dag kent zijn tr?

NEN, elke nacht ook eenzaamheid.

Bloemen die in de winter afsterven, zal de zomer ons brengen?

ck.

En uit verdriet en afscheid, da erbl?

heeft een nieuwe GL?

ck.