The Fugitive - Citadel

At dusk I wake up from my sleep

It’s time to run again

— flashbacks from my early days —

I escaped and once again I am a fugitive

— violence in so many wasy —

But this time they won’t take me back alive

If only I could run away from my kind

To be a solitary rider in the sky

Down in this wilted garden I’m just a weed

But my roots go deep

I was born to be the black sheep of my family

To be wretched, to be vile

Misunderstood I am, but there’s no time nor chance to make things right

As a renegade I’ll live

As a renegade I’ll die

Why did I become what I am

A wanted and a dreaded man

Forced to evade the arm of love

A gambler too, so cast the dice

My life is always jeopardized

It’s hanging on the edge of a knife

If only I could run away from my kind

To be a solitary rider in the sky

Down in this wilted garden I’m just a weed

But my roots go deep

If only I could reach the edge of the sky

Unveil the truth that is for us to find

Still in this wilted garden I’m just a weed

Dreams prepare you for reality

Dreams mislead you from reality

Dreams deceive you as reality

In de schemering word ik wakker uit mijn slaap

Het is tijd om weer te rennen

— flashbacks uit mijn begintijd —

Ik ben ontsnapt en opnieuw ben ik voortvluchtig

— geweld in zoveel wasy —

Maar deze keer pakken ze me niet levend terug

Kon ik maar wegrennen van mijn soort

Om een ​​eenzame rijder in de lucht te zijn

Beneden in deze verwelkte tuin ben ik slechts onkruid

Maar mijn wortels gaan diep

Ik ben geboren om het zwarte schaap van mijn familie te zijn

Om ellendig te zijn, gemeen te zijn

Ik heb het verkeerd begrepen, maar er is geen tijd of kans om het goed te maken

Als een afvallige zal ik leven

Als een afvallige zal ik sterven

Waarom ben ik geworden wat ik ben

Een gezochte en een gevreesde man

Gedwongen om de arm van de liefde te ontwijken

Ook een gokker, dus gooi de dobbelstenen

Mijn leven is altijd in gevaar

Het hangt aan de rand van een mes

Kon ik maar wegrennen van mijn soort

Om een ​​eenzame rijder in de lucht te zijn

Beneden in deze verwelkte tuin ben ik slechts onkruid

Maar mijn wortels gaan diep

Kon ik maar de rand van de hemel bereiken

Onthul de waarheid die wij moeten vinden

Nog steeds in deze verwelkte tuin ben ik slechts een onkruid

Dromen bereiden je voor op de werkelijkheid

Dromen leiden je af van de werkelijkheid

Dromen bedriegen je als realiteit