Aclive - Cigana, vitex

Perdi, muito tempo se passou

E agora o pouco que restou

Gera insegurança mas

Insegurança traz

Medo tolo, seco e sagaz

Preso tudo o que era paz

Eu corro, corro, não paro mais

Rumo novo, eu vou atrás

Com as armadilhas eu já não me importo mais

De peito aberto eu enfrento o aclive

Da minha vida, que desceu o morro atrás

De um motivo pra poder subir

Acho que entendi

Que para onde quer que eu vá

Vai ter alguém pra me seguir

E um outro alguém pra me puxar

Com as armadilhas eu já não me importo mais

De peito aberto eu enfrento o aclive

Da minha vida, que desceu o morro atrás

De um motivo pra poder subir

«Você pode demorar pra dar sinal de vida

Pra morrer duas vezes por mês na sua vida

Meu funk não é fake, falsário que fascina

Noites de glamour, realidade da palestina

É o torro marroquino cheiroso da minha quebrada

Aqui papagaio morre se fala em hora errada

Eu vou adiante, o inferno não é de dante

Faço o apocalipse no meu karma cantante

Sim, vejo motivos pra não, não vejo motivos pra sim

Sim, vejo motivos pra sim, não vejo motivos pra não

Vida é escola, várias dores de lamentações

Mas é você quem escolhe nas bifurcações

São dores e amores, espinhos e suas flores

Delícias vividas, angústias e dissabores

Levante e ande, salve-se de sua crise

Você é o roteirista, mude o fim do filme triste

(Aonde fui parar, nem sei como cheguei

Aqui nesse lugar)

Vidas próximas são vidas distantes

Uma vida pra cada de ninguém é coadjuvante

Viva, ao vivo, o tempo escolhido

Nesse cálice terreno de sorrisos oprimidos"

Ik heb verloren, er is veel tijd verstreken

En nu het weinige dat over is

Het genereert onzekerheid maar

onzekerheid brengt

Dwaze, droge en gewiekste angst

Alles gevangen wat vrede was

Ik ren, ik ren, ik stop niet meer

Nieuwe richting, ik ga er achteraan

Met vallen kan het me niet meer schelen

Met open kist kijk ik naar de helling

Van mijn leven, dat achter me de heuvel afging

Een reden om omhoog te kunnen

ik denk dat ik het begrijp

Dat waar ik ook ga

Er zal iemand zijn om mij te volgen

En iemand anders om me te trekken

Met vallen kan het me niet meer schelen

Met open kist kijk ik naar de helling

Van mijn leven, dat achter me de heuvel afging

Een reden om omhoog te kunnen

«Het kan even duren voordat je een teken van leven toont

Om twee keer per maand in je leven te sterven

Mijn funk is niet nep, nep dat fascineert

Glamour-avonden, Palestijnse realiteit

Het is de geurige Marokkaanse zode uit mijn buurt

Hier sterft de papegaai als je op het verkeerde moment spreekt

Ik ga door, de hel is niet van Dante

Ik doe de apocalyps in mijn zingende karma

Ja, ik zie redenen om het niet te doen, ik zie geen redenen om het niet te doen

Ja, ik zie redenen voor ja, ik zie geen redenen om dat niet te doen

Het leven is een school, verschillende pijnen van klaagzang

Maar jij bent het die kiest op de vorken

Het zijn pijn en liefde, doornen en hun bloemen

Ervaren geneugten, angst en onaangenaamheden

Sta op en loop, red jezelf uit je crisis

Jij bent de scenarioschrijver, verander het einde van de trieste film

(Waar ben ik terechtgekomen, ik weet niet eens hoe ik daar ben gekomen

hier op deze plek)

Dichte levens zijn verre levens

Een leven voor elk van niemand ondersteunt

Leef, leef, de gekozen tijd

In deze aardse kelk van onderdrukte glimlachen"