Mil Maneras - Chucho

Tal vez leyenda fue,

quizá sólo fue ficción,

dos seres que al besar

creyeron escuchar

mil violines de amor.

Y hoy igual que ayer,

su voz da al alma al besar, el eco de un violín

que suena como mil,

te hará soñar.

Es la canción del corazón,

es el latir de una ilusión,

que inspiras tú, que albergo

yo, que vive en mi y muere

en ti.

Mi bien, no digas no, tú y yo ya no somos dos, el eco de un violín que suena como mil

nos unió.

Que inspiras tú, que albergo

yo, que vive en mi y muere

en ti.

Mi bien, no digas no, tú y yo ya no somos dos, el eco de un violín que suena como mil

nos unió.

Misschien was de legende,

misschien was het gewoon fictie

twee wezens die bij het kussen

ze dachten dat ze het hoorden

duizend violen van liefde

En vandaag hetzelfde als gisteren

haar stem geeft de ziel bij het kussen, de echo van een viool

dat klinkt als duizend,

het zal je doen dromen

Het is het lied van het hart

is het verslaan van een illusie,

dat jij inspireert, dat ik koester

Ik, die in mij leeft en sterft

in jou.

Mijn goed, zeg geen nee, jij en ik zijn niet langer twee, de echo van een viool die klinkt als duizend

voegde zich bij ons.

dat jij inspireert, dat ik koester

Ik, die in mij leeft en sterft

in jou.

Mijn goed, zeg geen nee, jij en ik zijn niet langer twee, de echo van een viool die klinkt als duizend

voegde zich bij ons.